De Realiteit van de Divemaster: De Waarheid over de Droombaan

De wekker geeft niets om jouw droom

Het is 05:30 uur. De zon is nog niet eens op boven Balayan Bay. Mijn koffie is heet, zwart, zonder suiker. Precies hoe ik het lekker vind. Maar mijn knieën? Die klagen. Hay naku.

Je ziet deze Instagram-foto's. Het meisje met het lange haar, perfecte make-up onder water. De man met de sixpack op de boeg van de boot, starend naar de horizon. Ze zeggen hashtag "Living the Dream". Ze zeggen hashtag "Divemaster Life".

Ik vertel je nu de waarheid.

Die man op de foto? Hij heeft de twintig tanks niet op de boot geladen. Hij heeft de wc op de boot niet geschrobd. Hij heeft de ademautomaat die de gast door het zand sleepte niet gerepareerd.

Wil je Divemaster worden? Wil je van je hobby je werk maken? Goed. Maar luister naar Tatay Santiago. De afstand tussen jouw droom van "gratis duiken" en de realiteit van mijn leven wordt gemeten in zware aluminium tanks en zout zweet.

Je bent geen gids. Je bent een muildier.

Ik duik al veertig jaar in Batangas. Sinds voordat jij geboren was. Sinds voordat ze de split fin (split-vinnen) uitvonden. Begin me niet over split fins. Waardeloos. Alsof je zwemt met twee natte noedels.

Als jonge mensen naar de shop komen voor een DM-internship, vraag ik ze één ding: "Kun je tillen?"

Ze kijken me verward aan. "Maar Santiago, ik wil duiken leiden. Ik wil mensen de naaktslakjes laten zien."

Sus. Voordat je de naaktslak laat zien, moet je de lucht brengen.

Een standaard Aluminium 80 tank weegt bijna 16 kilo als hij vol is. Op een drukke zaterdag hebben we 16 gasten. Dat zijn 32 tanks voor de dubbele ochtendduik. Plus de reserve-tanks.

Denk je dat die tanks uit zichzelf naar de banca-boot lopen? Nee. Jij draagt ze. Is het eb? Jammer dan. Je loopt over de gladde rotsen. Is het pad modderig? Wees voorzichtig.

Mijn rug is sterk als een waterbuffel (carabao) hierdoor. Niet omdat ik naar de sportschool ga. De sportschool is het strand. De gewichten zijn de levensondersteuning voor de toeristen.

Als je denkt dat DM zijn alleen maar gewichtloos zweven is, dan heb je het mis. 90% van het werk gebeurt boven water. En het is zwaar.

De onderwater-oppasservice

Oké. De tanks staan op de boot. We gaan naar de duikstek. Misschien Mainit Point of Kirby’s Rock. Het water is blauw. Er staat een beetje stroming. Net genoeg om je wakker te schudden.

Ik geef de briefing. Ik praat hard. Ik kijk ze recht in de ogen. "Blijf dichtbij. Check je lucht. Raak het koraal niet aan."

Ze knikken. Ze zeggen: "Ja Santiago."

Dan springen we.

Hay naku.

Vijf minuten later is het chaos.

Mr. Smith jaagt op een schildpad met zijn GoPro. Hij zit op 25 meter, maar zijn brevet is Open Water, limiet 18 meter. Ik moet naar beneden zwemmen, zijn BCD-band pakken en zijn afdaling stoppen. Hij kijkt me boos aan. Het kan me niet schelen.

Ms. Chen heeft gloednieuwe uitrusting. Erg duur. Maar ze heeft geen controle over haar drijfvermogen (buoyancy). Ze schopt tegen een koraalwaaier. Crack. 50 jaar groei, kapot in één seconde. Mijn hart breekt ook.

Dan is er nog de man die de grote duikcomputer heeft gekocht. Hij piept. Hij staart ernaar. Hij vergeet te ademen. Hij vergeet te zwemmen. Hij drijft weg naar het blauwe water waar de sterke stroming wacht.

Ik duik niet voor mezelf. Ik heb al tien jaar niet naar een vis gekeken voor mijn eigen plezier. Ik kijk naar jou. Ik kijk naar je bellen. Adem je te snel? Zijn je ogen wijd van paniek?

Divemaster zijn is niet leiden. Het is het hoeden van katten. Katten die kunnen verdrinken.

Ik moet de vader zijn. Soms de strenge vader. Als je niet luistert, beëindig ik de duik. Je mag klagen bij de shopmanager. Maar je bent wel in leven. Dat is mijn werk.

De valstrik van het "Gratis Duiken"

Veel mensen rekenen hun geld zo uit: "Als ik DM word, betaal ik niet voor duiken! Ik mag elke dag gratis duiken!"

Laat me je de rekensom van de echte wereld laten zien.

Je duikt niet gratis. Je betaalt met je arbeid. Je werkt onder water. Het is een fabrieksvloer, maar de fabriek is prachtig en soms koud.

De kunst van het spoelen

De dag is voorbij. De gasten gaan naar de bar van het resort. Ze bestellen een mangoshake. Ze lachen om de schildpad.

Waar is Santiago? Waar is de DM?

Wij staan bij de spoelbak.

De geur van de spoelbak is speciaal. Het ruikt naar neopreen-reiniger, zout en... laten we eerlijk zijn... andere dingen. Mensen plassen in wetsuits. Het is een feit. Ik oordeel niet. Maar ik moet het wel wassen.

Je moet de ademautomaten voorzichtig wassen. Stofkapje strak erop. Laat geen water in de eerste trap (first stage) komen. Als je de automaat laat vollopen, schreeuwt de technicus tegen je, en terecht.

Je hangt de wetsuits op. Honderden. Zwaar, nat rubber. Je ordent de maskers. Je telt de loodgewichten. Als er één kilo mist, gaat het van je fooi af.

Dit is de meditatie. Het is saai. Maar het is discipline. Als je de uitrusting niet respecteert, zal de oceaan jou niet respecteren. Een zanderige ademautomaat zorgt voor een free-flow op 30 meter. Een kapotte vinnenband veroorzaakt paniek.

Ik leer mijn DM's: "Was de spullen alsof je je eigen baby wast." Want morgen houdt die uitrusting iemand in leven.

Navigatie: De verloren kunst

Laten we het nu over het water hebben.

Deze nieuwe DM's, ze hebben een kompas op hun pols. Ze hebben een computer die ze vertelt waar het noorden is.

Ik pak het kompas af.

"Santiago, hoe vinden we de boot?"

Ik wijs. "Voel je de stroom op je linkerwang? Het wordt kouder. Dat betekent dat het tij keert. De boot is die kant op."

Navigatie gaat niet over getallen. Het gaat over het kennen van de buurt.

Ik weet dat de anemoonvis in de anemoon woont bij de grote rots die op een aardappel lijkt. Ik weet dat wanneer de zandribbels er zo uitzien, de kust in het oosten ligt.

Je moet de oceaan leren kennen. Je kunt niet alleen maar naar een schermpje kijken. De batterij van het schermpje raakt leeg. De oceaan gaat nooit uit.

De stroming in Batangas is verraderlijk. Het wervelt. Het trekt naar beneden. Een goede DM weet het voordat het gebeurt. Ik kijk naar de anthias-visjes (sea goldies). Als ze allemaal hard tegen het rif in zwemmen, is de stroming sterk. Als ze hoog boven het rif zweven, is het dood tij (slack tide).

Wil je een pro zijn? Stop met naar je horloge te kijken. Kijk naar de vissen. Zij weten meer dan jij.

Dus... Waarom doe ik het nog steeds?

Ik ben een brompot. Dat weet ik. Ik klaag over de zware tanks. Ik klaag over de Split Fins (serieus, verbrand ze).

Maar je vraagt me: "Tatay, waarom blijf je?"

Vanwege de momenten tussendoor.

Het gebeurt misschien één keer per week. De gasten zijn goede duikers. Ze hebben een goede ligging (trim). Ze schoppen niet in het zand. We zijn op 25 meter bij Beatrice Rock.

De stroming stopt. Het water is helder als jenever. Het zonlicht snijdt door het oppervlak als kathedraalverlichting.

We zien een school barracuda's. Honderden. Ze draaien samen als een zilveren rivier.

Ik kijk naar de gast. Ik zie zijn ogen in het masker. Hij huilt. Geen paniek. Vreugde.

Hij kijkt me aan en maakt het "OK" gebaar. Maar het betekent meer dan OK. Het betekent: "Dank je wel."

Op dat moment ben ik geen muildier. Ik ben geen oppas. Ik ben de poortwachter. Ik heb de deur naar de andere wereld voor hem geopend.

En dan komen we boven. Hij koopt een San Miguel voor me. Hij vertelt me dat het de beste dag van zijn leven was.

Hay naku. Misschien is het de beste baan ter wereld.

Maar morgen moet je nog steeds die tanks tillen.

Advies voor de jonkies

Als je Divemaster wilt worden, doe het dan. Maar doe het niet omdat je cool wilt zijn. Doe het niet om lui te kunnen zijn.

Doe het omdat je meer van de oceaan houdt dan van het droge land. Doe het omdat je nederig bent. De oceaan doodt de arrogante mensen als eerste.

• Zorg voor sterke benen. Je zult ze nodig hebben.
• Leer dingen repareren. Een moersleutel is net zo belangrijk als een snorkel.
• Heb geduld. Gasten kunnen dom zijn. Je kunt niet boos worden onder water. Je verbruikt te veel lucht als je boos bent.
• Respecteer de locals. Wij kennen het water.

Nu, genoeg gepraat. De compressor is klaar. Ik moet het zuurstofpercentage in deze Nitrox-tanks analyseren.

Ga de boot wassen.

Zie je onder water.