Hoe je een dodelijke valstrik herkent: 3 tekenen van een veilige duikschool

De Noordzee vergeeft geen fouten. Op 150 meter diepte, in een duikklok, leer je heel snel dat "goed genoeg" een leugen is. "Goed genoeg" bezorgt je decompressieziekte. "Goed genoeg" maakt je dood.

Ik zie jullie wel, vakantieduikers. Jullie vliegen naar warme oorden. Trekken je zwembroek aan. Jullie denken dat duiken gewoon zwemmen met een fles is. Dat is het niet. Je begeeft je in een vijandige omgeving waar druk stikstof je weefsels in perst en water je longen probeert te vullen. De enige reden dat je overleeft, is technologie en procedure.

Als ik niet in saturatie ben, duik ik soms recreatief. Ik haat warm water. Het voelt verkeerd. Maar waar ik een nog grotere hekel aan heb, is zien hoe recreatieve duikscholen werken. Ze runnen 'cattle boats'. Ze jagen op aantallen. Ze bezuinigen om een paar dollar te besparen op O-ringen en compressorfilters.

Je moet verder kijken dan het glimlachende personeel en de gratis koffie. Je moet kijken naar de hardware en de protocollen. Als je een shop binnenstapt, is dit hoe je controleert of ze je gaan vermoorden of veilig terugbrengen.

1. De huuruitrusting: Zoek naar de Groene Dood

Ik heb mijn eigen spullen. Ik vertrouw mijn leven toe aan mijn ademautomaten omdat ik ze zelf onderhoud. De meesten van jullie huren. Je stopt een apparaat in je mond dat perfect lucht moet leveren op omgevingsdruk, bij elke ademteug. Als het faalt, schiet je naar de oppervlakte met het risico op een longoverdrukletsel, of je verdrinkt. Simpel.

Pak niet zomaar de automaat die ze je aanreiken. Inspecteer hem. Kijk naar de eerste trap (het zware metalen onderdeel dat op de fles wordt geschroefd). Kijk naar de filterinlaat.

Is het glanzend en zilver? Goed. Is het groen of korstig? Dat is corrosie. Dat is zout water binnenin het mechanisme.

Als ik groene corrosie op een eerste trap zie, loop ik naar buiten. Het betekent dat ze hun materiaal niet spoelen. Het betekent dat de interne zuiger of het diafragma waarschijnlijk is aangevreten. Het betekent dat de luchttoevoer kan haperen wanneer je op 30 meter diepte bent en je ademarbeid toeneemt.

Controleer de slangen. Buig ze bij de koppelingen. Zie je kleine scheurtjes in het rubber? Dat is droogrot. Een klappende lagedrukslang onder water is een gewelddadige gebeurtenis. Op diepte kan het een aluminium fles in enkele minuten leegtrekken.

Kijk naar het mondstuk. De hygiëne interesseert me minder dan de mechaniek. Zit het vast met een fatsoenlijke tie-wrap? Ik heb mondstukken gezien die met elastiekjes vastzaten. Je trekt, de automaat schiet los, het mondstuk blijft tussen je tanden zitten. Je inhaleert water. Paniek volgt.

De SPG-test Voordat je op de boot stapt, zet je de automaat op een fles. Zet hem onder druk. Kijk naar de naald van de Submersible Pressure Gauge (SPG). Neem een krachtige, diepe teug van de automaat terwijl je naar de naald kijkt. Dipt de naald en herstelt hij zich? Als de naald significant beweegt, staat de kraan niet volledig open of is het filter verstopt. De doorstroming is beperkt. Duik niet met die automaat.

2. De briefing: Een plan of een verhaaltje voor het slapengaan?

In het commerciële duiken besteden we uren aan het plannen van een duik die 30 minuten duurt. We berekenen gasmengsels. We bespreken noodscenario's. We weten precies wie wat doet als de navelstreng (umbilical) wordt doorgesneden.

In het recreatieve duiken hoor ik vaak dit: "Oké jongens, we springen er hier in, volg mij, kijk naar de schildpad, kom boven met 50 bar. Laten we gaan!"

Dit is nalatigheid.

Een duikbriefing is een overlevingscontract. Het moet de regels vastleggen voor de confrontatie met de natuurkunde van de locatie. Als de divemaster alleen maar naar een kaart wijst en grapjes maakt over het lunchmenu, pak dan je tas in.

Een professionele briefing moet de faalpunten behandelen.

• Gasmanagement: Niet alleen "bovenkomen met 50 bar." Wat is de omkeerdruk (turn pressure)? Bij welke druk verlaten we de bodem?
• Stroming: Welke kant stroomt het op? Wat gebeurt er als het verandert? Als we van het rif worden weggevaagd, laten we ons dan meevoeren of vechten we ertegen?
• Procedure bij gescheiden buddy: Dit is het meest kritieke onderdeel. De universele standaard is één minuut zoeken, dan veilig opstijgen. Als dit niet is afgesproken voor de sprong, eindig je met één duiker op de boot en één duiker die op diepte verdrinkt terwijl hij naar zijn vriend zoekt.

Ik herinner me een duik in Indonesië. De gids zei bijna niets. We deden een negatieve entry (negatieve entry) in een driftduik. De stroming was razendsnel, misschien 4 knopen. De helft van de groep werd onmiddellijk van de richel geblazen. Ze kwamen boven in open water, kilometers van de boot. De bootchauffeur zag hen een uur lang niet omdat er geen plan was voor het geval men elkaar kwijtraakte.

De gids was druk bezig met het zoeken naar een dwergzeepaardje. Ik liet mijn SMB op en gaf een signaal naar de boot. De anderen hadden geluk. Geluk is geen strategie.

3. De zuurstof: De geest in de hoek

Stikstof is een traag gif. We accepteren dit risico elke keer dat we afdalen. Decompressieziekte (DCS) is niet alleen voor diepe duikers. Het kan gebeuren op 18 meter als je uitgedroogd bent, vermoeid, of gewoon pech hebt.

De enige onmiddellijke behandeling voor DCS op een boot is 100% pure zuurstof. Geen frisse lucht. Zuurstof. Het spoelt de stikstof eruit. Het redt hersencellen. Het voorkomt verlamming.

Elke duikboot beweert een "Emergency Kit" te hebben. Vraag om die te zien.

Ik doe dit elke keer. Ik vraag de kapitein: "Laat me de O2-unit zien." Meestal moeten ze die ergens onder een stapel reddingsvesten of bierkoelers vandaan graven. Dat is de eerste fout. Het moet binnen enkele seconden toegankelijk zijn.

Controleer dan de fles. Is hij vol? Je zou verbaasd zijn hoeveel "veiligheidsflessen" leeg zijn omdat niemand ze sinds vorig seizoen heeft gecontroleerd. Heeft het een demand valve (automatische doseerklep) of een non-rebreather masker? Een eenvoudige neusbril (nasal cannula) is nutteloos voor een duiker met decompressieverschijnselen; het levert geen hoge concentratie zuurstof. Je wilt een doseerklep (vergelijkbaar met een ademautomaat) of een beademingsballon met masker.

Als de eigenaar van de shop geïrriteerd raakt omdat je hun veiligheidsuitrusting controleert, is dat het grootste alarmsignaal van allemaal. Een professional is trots op zijn veiligheidsmateriaal. Een cowboy schaamt zich ervoor.

De vergelijkingstabel

Ik hou van data. Hier is het verschil tussen een shop die je geld wil en een shop die je overleving wil.

De verborgen kosten van lage prijzen

Er woedt een oorlog om je portemonnee. In plaatsen als Thailand, de Filipijnen of Mexico zitten shops naast elkaar te vechten om klanten. Ze verlagen de prijzen.

"Duiken voor $25!"

Stop. Denk na over de vaste lasten. Boten verbruiken diesel. Compressoren verbruiken elektriciteit en olie. Ademautomaten hebben servicekits nodig die geld kosten. Divemasters hebben een leefbaar loon nodig.

Als de prijs te laag is, klopt de rekensom niet. Dus waar besparen ze? Ze vervangen de compressorfilters niet. Dit is angstaanjagend.

Als het compressorfilter verzadigd is, komt er oliedamp in je fles. Of erger: koolmonoxide (CO). CO bindt zich 200 keer sterker aan je hemoglobine dan zuurstof. Op diepte, onder druk, neemt de partiële druk toe. Je voelt je prima. Je voelt je gelukkig. Dan verlies je het bewustzijn en verdrink je zonder waarschuwing.

CO zelf is geurloos, maar het gaat vaak gepaard met uitlaatgassen of verbrande olie. Ik proefde ooit lucht in het Caribisch gebied die naar uitlaatgassen smaakte. Ik brak de duik onmiddellijk af aan de oppervlakte. De shopmanager zei dat ik gek was. Ik eiste mijn geld terug. Hij weigerde. Ik vertelde de andere duikers op de boot dat ze aan hun lucht moesten ruiken. Drie van hen realiseerden zich dat het naar olie rook. We hebben hen behoed voor een toxische hoofdpijn of erger.

Goedkoop duiken is de duurste activiteit op aarde als je betaalt met je zenuwstelsel.

De essentie

Je koopt geen tour. Je huurt levensondersteuning.

Wanneer je een duikschool binnenstapt, negeer de T-shirts. Negeer de stoere stickers. Luister naar het geluid van de operatie. Ziet het personeel er vermoeid uit of gefocust? Is de vloer nat maar de materiaalruimte georganiseerd? Is de briefing een discussie of een voordracht?

Als je gevoel zegt dat er iets mis is, luister er dan naar. De oceaan is koud, donker en onverschillig. Het kan hem niet schelen of je korting hebt gekregen. Hij pakt je als je hem de kans geeft.

Wees paranoïde. Controleer je spullen. Eis de aanwezigheid van zuurstof. En als de lucht smaakt naar de uitlaat van een vrachtwagen, adem hem dan niet in.

Blijf nat. Blijf veilig.