Nachtduiken is geen spookverhaal: Waarom je de lichten moet doven

Mijn vriend, welkom. Ga zitten. De bedoeïenenthee is heet en de suiker is overvloedig.

Kijk daar eens naar de Golf van Akaba. Het is nu zwart. Pikzwart. De bergen van Saoedi-Arabië zijn slechts schaduwen tegen de sterrenhemel. Ik zie dat je naar het water kijkt met die kleine rilling over je schouders. Ik weet wat je denkt.

Je denkt aan de film Jaws. Je denkt aan de kou. Je denkt dat als je daar naar binnen springt, er iets met grote tanden ligt te wachten om aan je vinnen te knabbelen.

Luister naar Malik. De oceaan ’s nachts is geen spookhuis. Het is een tuin die pas bloeit als de zon ondergaat.

Ik heb duizenden duiken begeleid hier in Dahab. De Blue Hole, de Canyon, de Lighthouse. Maar mijn favoriete duiken zijn altijd de duiken waarbij we achterwaarts van de boot in de inktzwarte diepte rollen. Waarom? Omdat de zon overdag de kleur steelt. Het water werkt als een blauw filter. Alles onder de 10 meter is blauw, grijs of misschien een beetje groen.

Maar ’s nachts? Dan breng je de zon in je eigen hand mee. Je duiklamp onthult de echte rode en oranje tinten die het daglicht verbergt. En de wezens... ah, mijn vriend, de oceaan heeft een nachtploeg, net als een druk hotel.

Laat me je vertellen waarom je moet ophouden met bang zijn voor het donker en vanavond met me mee moet gaan.

De Wisseling van de Wacht

Wanneer de zon achter de bergen van de Sinaï zakt, klinkt er onder water een fluitje. De dagploeg gaat naar bed. Het is eigenlijk best grappig om te zien.

De papegaaivis, je weet wel, die kleurrijke vis die op het koraal knabbelt? Die zoekt een klein holletje op. Hij gaat niet zomaar slapen. Hij opent zijn bek en spint een slaapzak van zijn eigen slijm. Het ziet eruit als een doorzichtige gelei-ballon. Hij slaapt daarin om zijn geur te maskeren, zodat murenen hem niet kunnen ruiken. Als je met je lamp op hem schijnt, zie je hem dutten in zijn bubbel. Maak hem niet wakker. Hij is moe van het de hele dag eten van rotsen.

Maar terwijl hij slaapt, worden de jagers wakker.

De Jagers en de Bloemen

Overdag hangt de koraalduivel maar wat rond. Hij ziet er verveeld uit. Alsof hij wacht op een bus die nooit komt. Maar ’s nachts? Dan is hij een wolf. Zijn vinnen spreiden zich wijd uit. Hij gebruikt jouw lamplicht om te jagen en drijft de kleine vissen in het nauw tegen de rifwand. Hap. Weg. Kijken naar een jagende koraalduivel is als kijken naar een balletdanser die tegelijkertijd een huurmoordenaar is.

En de murenen. Overdag zijn ze schuw. Ze laten je alleen hun kop zien. ’s Nachts zwemmen ze vrij rond. Een reuzenmurene die naast je zwemt is een lint van pure spierkracht. Het is prachtig, niet eng.

Maar de grootste verrassing? De rotsen. De harde koralen. Overdag zien ze eruit als steen. ’s Nachts zijn het hongerige dieren. De koraalpoliepen openen zich om plankton te vangen. Een hard hersenkoraal verandert in een donzige bal van miljoenen piepkleine bloemetjes. De kleuren exploderen. Geel, fel oranje. Het leeft.

Je eigen zon meenemen: De uitrusting die je nodig hebt

Je hoeft geen technisch duiker te zijn om te gaan nachtduiken. Je moet alleen goed voorbereid zijn. Wanneer we ’s nachts in de Canyon duiken, controleer ik de uitrusting van mijn duikers twee keer.

Dit is de waarheid: je bent meer afhankelijk van je apparatuur dan overdag. Als je masker overdag volloopt, zie je wazig licht. Als je lamp ’s nachts uitgaat, zie je niets. Helemaal niets.

De Heilige Drie-eenheid van Licht

1. De Primaire Lamp: Dit is je hoofdlamp. Deze moet sterk zijn, maar niet als een koplamp van een auto. Als hij te fel is, jaag je de vissen weg en verblind je je buddy. Je wilt een strakke lichtbundel om door het water te snijden.
2. De Back-uplamp: Hierover valt niet te onderhandelen. Deze zit in de zak van je BCD (Buoyancy Control Device). Als je hoofdlamp uitvalt (en batterijen gaan leeg, mijn vriend), raak je niet in paniek. Je grijpt in je zak, haalt de reserve op, zet hem aan en geeft je buddy het teken om de duik af te breken. We gaan samen naar boven. Veilig.
3. De Tankmarkeringslamp: Wij noemen dit het "vuurvliegje". Het is een klein flitslichtje op batterijen of een chemische glowstick die aan je tankkraan is bevestigd. Het is niet voor jou. Het is voor mij, je gids. Als ik achterom kijk, zie ik vier of vijf kleine groene of rode sterren die me volgen. Als ik jouw ster niet zie, weet ik dat ik je moet zoeken.

Hier is een eenvoudige tabel om je te helpen het verschil in voorbereiding te begrijpen:

Spreken zonder te praten

Dit is waar nieuwe duikers vaak in de war raken. Overdag, als je je buddy wilt vragen of alles in orde is, maak je het "OK"-teken met je hand.

Als je ’s nachts het handgebaar in het donker maakt, sta je gewoon naar spoken te zwaaien. Niemand ziet het.

Je moet praten met je lamp. Maar alsjeblieft, schijn nooit, maar dan ook nooit, met je lamp in de ogen van je buddy. Dit is het onbeschoftste wat je onder water kunt doen. Het verpest hun nachtzicht voor vijf minuten. Ze zullen een hekel aan je hebben.

De taal van het licht

• De Cirkel: Je tekent met je lichtstraal een cirkel op de zandbodem of de rifwand. Dit betekent "OK". Het is een vraag en een antwoord. Ik cirkel, jij cirkelt terug. Alles is goed.
• De Horizontale Beweging: De lichtstraal heen en weer bewegen over de bodem. Dit betekent "Let op!". Kijk naar mij. Als de beweging snel en wild is, betekent het nood.
• Handgebaren: Om een handgebaar te maken (zoals "lage lucht" of "haai"), moet je je licht op je eigen hand schijnen. Je schijnt de lamp tegen je borst en maakt het gebaar in de lichtvlek, zodat je buddy het kan zien.

Het voelt in het begin onhandig aan. Alsof je leert dansen met zware laarzen. Maar na tien minuten wordt het natuurlijk.

De angst en de magie

Ik zal je een geheim vertellen. De eerste keer dat ik een nachtduik maakte, was ik bang. Ik was een jonge jongen in Dahab. Mijn vader gooide me erin. Ik dacht dat de zeemonsters op me lagen te wachten.

De angst komt voort uit het onbekende. Als je erin springt, voel je je gedesoriënteerd. Het oppervlak is zwart, de bodem is zwart. Je kunt een beetje vertigo (vertigo) voelen. Dit is normaal. Vertrouw op je instrumenten. Kijk naar je dieptemeter.

Maar dan doe je je lamp aan. Je ziet het zand. Je ziet een krab zijwaarts wegrennen. De wereld wordt klein. Overdag kijk je overal. Je zoekt naar de walvishaai, de schildpad, de boot. Je geest maakt overuren.

’s Nachts kijk je alleen naar de kleine cirkel van licht voor je. Het is meditatie. Je ademt langzamer. Je beweegt langzamer. Je focust op de piepkleine garnaal die de tanden van de murene poetst. Je stopt met je zorgen maken over de haaien in de diepte, want je kunt ze niet zien, dus bestaan ze niet in je hoofd.

De glinsteringen in de Blue Hole

Eén keer nam ik een groep mee naar de Blue Hole. We gingen naar 15 meter diepte. Ik gaf iedereen het teken om in een cirkel te verzamelen op het zandplateau. Ik had ze op de boot van tevoren verteld wat we zouden gaan doen.

Ik gaf het signaal: Demp je lichten.

We drukten onze lampen tegen onze borst om de stralen te verbergen. Totale duisternis. Het soort zwart dat zwaar aanvoelt. Je kunt je eigen hart horen kloppen in je oren.

Toen zwaaide ik met mijn hand door het water. Glinsteringen.

Bioluminescentie (bioluminescence). Het plankton in de Rode Zee geeft licht als je het verstoort. We hebben vijf minuten lang met onze armen gezwaaid als kinderen, terwijl we sporen van groen vuur in het water maakten. Het was alsof we in de diepe ruimte zweefden. We waren niet meer onder water; we waren astronauten.

Kom, het water is warm

De zee is ’s nachts meestal kalmer. De wind gaat liggen. De golven stoppen met slaan tegen de kust.

Laat de angst voor het donker je niet op het droge houden. De spoken waar je bang voor bent, zijn er niet. In plaats daarvan zul je de Spaanse Danseres vinden, een grote rode naaktslak die zwemt door met haar rok te golven als een flamencodanseres. Je zult zien hoe gorgonenhof-sterren hun armen uitrollen om de stroming op te vangen.

Je zult de oceaan zien zoals hij is als wij mensen niet kijken.

Dus, drink je thee op. De tank is vol. De batterijen zijn opgeladen. Laten we gaan kijken wat de vissen aan het doen zijn.

Yallah, laten we duiken.