Stop met een schaap te zijn: Zo vind je de weg onder water zonder mijn hand vast te houden

Hay naku. Elke dag hetzelfde verhaal.

Ik spring het water in bij Cathedral Rock. Ik kijk achterom. Vijf, zes duikers. Allemaal staren ze naar mijn gele vinnen. Als ik linksaf sla, slaan jullie linksaf. Als ik rondjes zwem, zwemmen jullie rondjes. Als ik een grot in zwem en daar blijf, denk ik dat jullie me volgen en we samen doen alsof we tonijn in blik zijn.

Jullie zien eruit als een school sardines. Maar sardines zijn slim. Ze weten waar ze heen gaan. Jullie? Jullie volgen alleen de leider.

Luister naar Tatay Santiago. Dit is gevaarlijk. Wat als de stroming ons scheidt? Wat als mijn maskerbandje breekt en ik naar de oppervlakte moet? Wat als, sus maryosep, je wordt afgeleid door een schildpad en vergeet omhoog te kijken?

Plotseling zijn de gele vinnen weg. Je bent alleen in het blauw. De paniek komt. Je zuigt je fles leeg in tien minuten.

Het is tijd om te stoppen met een baby-duiker te zijn. Het is tijd om te leren hoe je de weg naar huis vindt. Je hebt hersens. Gebruik ze. Je hebt ogen. Open ze. Je hebt een kompas. Veeg het stof er eens vanaf.

De oceaan spreekt tegen je (Natuurlijke navigatie)

Voordat je dat plastic kompas aanraakt, kijk je naar de wereld. De oceaan vertelt je alles, maar je bent te druk met staren naar je dure duikcomputer met kleurenscherm om het te merken.

Natuurlijke navigatie (natural navigation) is hoe we het deden in de jaren '70. We hadden geen digitale kaarten. We hadden instinct. We hadden ogen.

De zon is je gloeilamp

Als je erin springt, kijk omhoog. Waar is de zon?

Als het duikplan is "rif aan de linkerschouder" en het is ochtend, dan schijnt de zon misschien op je rechterkant. Dus, om naar huis te gaan, draai je om. Nu moet de zon aan je linkerkant staan. Simpele meetkunde.

Zelfs als het bewolkt is, is het water in één richting lichter. Schaduwen op het zand spreken de waarheid. Als de schaduwen van de koraalkoppen naar het diepe water wijzen wanneer je begint, moeten ze naar het ondiepe water wijzen wanneer je terugkeert. Tenzij de zon heel snel beweegt, wat alleen gebeurt als je te lang beneden blijft en stikstofnarcose krijgt.

Zandribbels liegen niet

Kijk naar het zand. Zie je de lijnen? De ribbels?

Golven maken deze ribbels. Golven komen meestal van de open oceaan en raken de kust. Dus de ribbels lopen meestal parallel aan de kust.

Als je dwars op de ribbels zwemt (loodrecht), zwem je weg van de kust of er naartoe. Als je met de ribbels mee zwemt (parallel), zwem je langs de kust.

Als je verdwaalt, kijk naar het zand. Zwem loodrecht op de ribbels naar het ondiepere water. Je zult het strand raken. Misschien niet het juiste strand, maar land is land. Beter dan afdrijven naar China.

De stroming

De stroming is niet alleen irritant water dat tegen je duwt. Het is een richting.

Wanneer we een duik beginnen, controleer ik altijd de stroming. Misschien raakt het mijn linkerwang. Het voelt koud. Het is sterk. Tijdens de duik voel ik dat water. Als ik omdraai om terug te gaan, moet de stroming nu mijn rechterwang raken. Of misschien duwt het me van achteren.

Als de stroming plotseling stopt, zit je achter een rots of is het getij gekeerd. Let op. Voel het water op je gezicht. Ga er niet alleen tegen vechten.

Diepte en herkenningspunten

Dit is gezond verstand, maar gezond verstand is niet zo algemeen aanwezig. Als je dieper gaat, ga je meestal weg van het eiland. Als je ondieper gaat, ga je naar het eiland toe (tenzij je op een pinnacle duikt, dan is ondiep gewoon "omhoog").

Kies herkenningspunten. "Het grote hersenkoraal dat eruitziet als een kont." "De rots die lijkt op een slapende schildpad." Onthoud ze. Draai je om en bekijk ze van de achterkant, want rotsen zien er anders uit als je terugkomt.

Het kompas: Je beste vriend (als je niet stom doet)

Natuurlijke tekens zijn goed. Maar soms is het zicht slecht. Soms is het nacht. Soms ben je in het blauwe water zonder bodem.

Dan heb je het gereedschap nodig.

Ik haat de digitale kompassen in jullie duikcomputers. Ze hebben batterijen nodig. Ze moeten gekalibreerd worden. Je moet op knopjes drukken. Te veel werk. Geef mij maar een goed, oliegevuld analoog kompas op een slate of polsband. Stevig. Betrouwbaar. Net als ik.

Hoe houd je het vast

Dit is waar je faalt. Ik zie duikers het kompas schuin houden, zijwaarts, ondersteboven. De naald drijft in olie. Als je het kompas kantelt, sleept de naald tegen het glas. Hij loopt vast. Hij kan niet draaien.

1. Hou het plat: Stel je voor dat je een vol bord Lechon draagt en je wilt de saus niet morsen.
2. Lubber line (stuurstreep): De rode lijn in het midden moet wijzen waar je lichaam heen gaat. Niet waar je hoofd naar kijkt. Waar je navel heen gaat.
3. Armen op slot: Houd het met twee handen vast. Klem je ellebogen in je ribben. Je draait je hele lichaam, niet alleen je pols. Je bent een tank, geen ballerina.

De Bezel (Zet de hond in het hokje)

Je hebt een draairing bovenop. Dat is de bezel. Deze heeft twee indexstreepjes. We noemen dat het "Huisje". De Noord-naald is de "Hond".

Je richt je lichaam waar je heen wilt. Je kijkt naar het kompas. Je draait de bezel totdat de streepjes de Noord-naald insluiten. De Hond zit in het Huisje.

Zwem nu. Als de Hond uit het Huisje gaat, ben je aan het draaien. Draai je lichaam totdat de Hond weer in het Huisje zit. Simpel. Zelfs een duiker met split-vinnen kan dit.

Navigatiemethoden vergelijken

Hier. Ik heb een tabel gemaakt. Omdat jullie jonge mensen van data houden.

Oefeningen: Oefen of je raakt verdwaald

Wil je een goede duiker zijn? Dan moet je oefenen. Je duikt niet alleen voor de foto's. Je duikt om te werken.

Ga naar een zandplaat. Ergens ondiep, misschien 5 tot 6 meter. Zeg tegen je buddy: "Ik ga oefenen. Help me niet, tenzij ik tegen een boot aan zwem."

1. De wederkerende koers (Reciprocal course)

Dit is de "ik ben mijn lunch op de boot vergeten" oefening.

1. Wijs recht weg van de kust. Centreer je lubber line.
2. Stel je bezel zo in dat de Hond (Noord) in het Huisje zit.
3. Tel je slagcycli (kick cycles). Eén cyclus is Links-Rechts-Glijden. Tel tot 20 cycli.
4. Stop.
5. De draai: Draai je lichaam 180 graden. Verander de bezel niet. Draai totdat de Noord-naald naar jóú wijst (de 6-uur positie), precies tegenover het Huisje. Of, als je kompas een witte staart heeft, zet de staart in het Huisje.
6. Zwem 20 slagcycli terug.
7. Ben je aangekomen bij het startpunt? Of ben je 10 meter verwijderd? Als je ver weg bent, ben je afgedreven of zijn je slagen slordig.

2. Het vierkantpatroon (Square pattern)

Dit is moeilijker. Je maakt een doos.

1. Kies een koers (bijvoorbeeld Noord). Stel de bezel in. Zwem 20 slagen.
2. Draai 1: Draai 90 graden naar rechts. Zet de Noord-naald op het "West" merkteken (linkerkant) van je bezelring (of reset de bezel gewoon voor Oost). Zwem 20 slagen.
3. Draai 2: Draai weer 90 graden naar rechts (richting Zuid). Zwem 20 slagen.
4. Draai 3: Draai weer 90 graden naar rechts (richting West). Zwem 20 slagen.
5. Je zou terug moeten zijn bij het startpunt.

Waarom doen we dit? Omdat je soms om een rif heen moet, of moet zoeken naar een loodgordel die je hebt laten vallen.

Het geheim: Slagcycli (Kick cycles)

Tijd is waardeloos onder water. "Zwem 5 minuten." Hoe snel? Is er stroming? Ben je moe?

Slagen tellen is beter. Het meet afstand. Ik weet dat 50 van mijn slagen ongeveer 40 meter is in kalm water. Ik weet dit omdat ik het in 1985 heb gemeten en mijn benen nog steeds sterk zijn van het beklimmen van de Taal-vulkaan.

Ga naar een zwembad of een gemeten lijn in open water. Tel je slagen over 30 meter. Doe het drie keer. Neem het gemiddelde. Nu heb je een liniaal die aan je heupen vastzit.

Het gaat om zelfvertrouwen

Ik herinner me een duik in Batangas, jaren geleden. Ik had een gast, een Amerikaanse man. Een hele pief. Had alle uitrusting. Titanium ademautomaat, computer met luchtintegratie, camera groter dan zijn hoofd.

We waren op een plek met veel slib. Plotseling draaide het tij en het zicht daalde naar nul. Melk. Ik kon mijn eigen hand niet zien. Hij raakte in paniek. Ik voelde hem mijn fleskraan vastgrijpen. Hij trilde.

Ik raakte niet in paniek. Ik keek op mijn kompas. Ik wist dat de wand in het oosten lag. Ik wist dat de boot in het noorden lag. Ik pakte zijn hand. Ik controleerde de diepte. We zwommen langzaam. Ik voelde de stroming veranderen. Ik wist dat we bij de punt waren.

We kwamen precies boven bij de ladder van de bangka.

Hij keek me aan alsof ik een magiër was. "Hoe deed je dat, Santiago?"

Ik deed geen magie. Ik lette op.

, water druipt van de maskers, zonnige dag, uitzicht op het wateroppervlak)

Samenvatting

Wanneer je navigeert, stop je met een passagier te zijn. Je wordt een bestuurder.

Het verandert de duik. Je kijkt niet alleen naar vissen. Je bouwt een kaart in je hoofd. Je weet waar je bent. Je voelt de vorm van het rif.

Het maakt je kalm. Omdat je weet dat wat er ook gebeurt, je de weg terug kunt vinden.

Dus de volgende keer dat je met mij duikt, staar dan niet alleen naar mijn gele vinnen. Kijk om je heen. Check je kompas. Misschien, heel misschien, laat ik jóú voorop gaan.

Maar zorg dat we niet verdwalen, of jij betaalt het bier.

Hay naku, ga nu maar oefenen.