Sadece Bir Yudum mu, Yoksa Koca Bir Kadeh mi? DSD ve Open Water Arasındaki Gerçek Fark

Güneş burada, Güney Sina'da izin istemez. Yakar. Dağların sarı kayalarını pırıldayana kadar ısıtır ve tek kaçış sudur. Dalış merkezimin hemen önündeki o güzel, derin mavi su.

Her gün insanlar kordondan içeri giriyorlar; sıcaktan kızarmış yüzlerle duvara dizilmiş tüplere bakıyorlar. Askılarda kuruyan neopren kokusuna karışmış tuzlu havayı içlerine çekiyorlar ve bana hep aynı soruyu soruyorlar.

"Malik, balıkları görmek istiyorum. Ama sadece bir saatliğine mi denemeliyim? Yoksa kursu mu almalıyım?"

Otur dostum. Sana biraz çay doldurayım. İçinde Marmaraya var, çölden gelen adaçayı. Mideye iyi gelir.

Bu sorduğun soru, bir Bedevi yuları tutarken deveye binmek ile kum tepeleri arasında vahşi bir aygırı kendi başına sürmeyi öğrenmek arasındaki farktır. Her ikisi de seni çöle götürür. Ama sadece biri seni gerçek bir binici yapar.

Hadi gel, bizim DSD (Discover Scuba Diving - Deneme Dalışı) dediğimiz şey ile OW (Open Water Kursu) hakkında konuşalım. Bunlar aynı cinsten hayvanlar değillerdir.

Turist ile Gezgin Arasındaki Fark

Bir DSD, yani bizim "Deneme Dalışı" dediğimiz şeyi yaptığında, okyanusta bir misafirsin demektir. Çok hoş karşılanan bir misafir! Ama başkasına bağımlısın.

Yabancı bir şehri ziyaret etmek istediğini hayal et. DSD'de ben senin özel şoförünüm. Seni alırım. Arabayı ben sürerim. Sana ne zaman sola, ne zaman sağa bakman gerektiğini söylerim. Motorun nasıl çalıştığını bilmene gerek yok. Trafik kurallarını bilmene gerek yok. Sadece arkana yaslanırsın, nefes alırsın ve mercanların arasında dans eden o güzel Palyaço balıklarına bakarsın.

Bu çok güzeldir. Geçen hafta Lighthouse resifinde Kahireli genç bir kadını DSD'ye çıkardığımı hatırlıyorum. Dehşet içindeydi. Maskesinin arkasındaki gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Ama ben onun tüp vanasını tutuyordum. Yüzerliğini ayarladım. Havasını kontrol ettim. Onun tek yapması gereken hafifçe palet vurmak ve nefes almaktı. Kumun içine saklanmış Mavi Benekli bir Vatoz gördüğünde korkusunu unuttu. Mutluydu.

Ama henüz bir dalgıç değildi. Eğer tüpünü bıraksaydım, bir mantar gibi yüzeye fırlar ya da bir taş gibi dibe çökerdi.

Open Water Kursu: Solungaçlarını Kazanmak

Şimdi, Open Water kursu... Bu bambaşka bir şey. Bu, hayatta kalmayı öğrendiğin yerdir.

Open Water Dalgıcı olmak, okyanusa "Sana saygı duyuyorum ve kurallarını anlıyorum," demektir. Genellikle üç veya dört gün sürer. Sadece suda şakalaşmak değildir. Okuman gerekir. Videolar izlemen gerekir. Fiziği anlaman gerekir.

Evet, fizik. Boyle Kanunu. Derine indikçe havanın yoğunlaştığını bilmelisin. Nefesini tutmanın dalışta neden bir numaralı günah olduğunu bilmelisin. Eğer nefesini tutar ve yukarı çıkarsan, akciğerlerin ciddi hasar görebilir. DSD'de bunu yapmadığından ben emin olurum. Open Water'da ise bunu yapmadığından sen emin olursun.

Almanya'dan gelen Thomas adında bir adama ders verdiğim zamanı asla unutmayacağım. İri yarı, güçlü ve çok kendinden emin biriydi. Ama maske tahliyesi becerisinde çok zorlandı. Bu beceriyi bilir misin? Suyun altında maskeni suyla doldurman ve sonra burnunla üfleyerek o suyu dışarı atman gerekir. Doğal hissettirmez. Beynin "Boğuluyorum!" diye çığlık atar.

Thomas ilk seferinde panikledi. Fişek gibi yüzeye fırladı. Kıyıda konuştuk. Ona dedim ki: "Deniz senin ne kadar güçlü olduğunla ilgilenmez. Rahatlamalısın. Teslim olmalısın."

Geri daldı. Başardı. Yüzerliğini kontrol etmeyi, bir Zen ustası gibi hareketsizce asılı kalmayı, kendi hava göstergesini takip etmeyi öğrendi. Kursu bitirdiğinde sadece balıklara bakmıyordu. Onlarla birlikte hareket ediyordu. Artık bağımsızdı.

Gerçekler: Bir Karşılaştırma

Hikayeleri severim ama bazen gerçeği görmek için bir tablo daha iyidir. İşte aslında ne alacağının dökümü:

Özellik	Discover Scuba Diving (DSD)	Open Water Dalgıcı (OW)
Nedir?	Hızlı bir deneyim. Bir "test sürüşü."	Tam bir sertifika kursu. Bir ehliyet.
Derinlik Sınırı	Maksimum 12 metre (genelde daha sığ).	Maksimum 18 metre (çok daha fazlasını görmeni sağlar).
Bağımsızlık	Sıfır. Bir eğitmen hemen yanında olmalı, genelde seni tutmalı.	Yüksek. Bir dalış eşiğiyle, bir profesyonelden bağımsız dalabilirsin.
Gereken Zaman	Yarım gün (2-3 saat).	3 ila 4 tam gün.
Teori	Çok az. Güvenlik işaretleri ve kulak eşitleme üzerine kısa bir brifing.	Yoğun. Fizik, fizyoloji, ekipman montajı ve dalış planlamayı öğrenirsin.
Beceriler	Çok az. Maske tahliyesi, regülatörü bulma.	Çok fazla. Askıda kalma, acil çıkışlar, ekipman çıkarma, kramp giderme, yorgun dalgıcı çekme.
Geçerlilik	Yok. Sudan çıktığın an sona erer.	Ömür Boyu. Kartının süresi asla dolmaz.

Özgürlüğün "Bedeli"

Becerilerle ilgili o satırı görüyor musun? En önemli kısım orasıdır.

Open Water kursunda, işler ters gittiğinde ne yapacağını öğretiriz. Ya regülatörün bozulursa? Ya havan biterse? Ya dalış eşine kramp girerse?

Korkutucu geliyor, biliyorum. Ama bunları bilmek sana huzur verir. Bir sorunu çözebileceğini bildiğinde endişelenmeyi bırakırsın. Rahatlarsın. Ve rahatladığında daha az hava tüketirsin. Suyun altında daha uzun süre kalırsın. Kayaların arasındaki çatlaklarda avlanan Müren balığını görürsün.

Zamanın kısıtlıysa DSD harikadır. Belki Dahab'da sadece iki günün var. Kızıldeniz'in altına girdiğini söylemek istiyorsun. Güzel. DSD yap. Seni sığlıktaki yılan balığı bahçesine götüreyim. Renklidir. Güvenlidir.

Ama bugün bir DSD yapar ve gelecek yıl Tayland'a gidersen sıfırdan başlarsın. Tekrar bir acemisin demektir.

Eğer Open Water eğitimini burada benimle yaparsan, buradan bir kartla ayrılırsın. Altın bir kart ya da mavi bir kart. Gelecek yıl Tayland'a, Meksika'ya veya Avustralya'ya gidersin. Onlara kartı gösterirsin. "Tamam," derler, "işte tüpün, arkadaşınla git eğlen." Artık kabilenin bir parçasısın.

Mavi Delik'in Büyüsü

Mavi Delik'ten (Blue Hole) bahsetmem gerekir. Meşhurdur, değil mi? Herkes Mavi Delik'te dalmak ister.

Eğer bir DSD öğrencisiysen, seni sadece kenarına götürebilirim. 10 metredeki duvarın güvenliğinden o mavi uçuruma bakabilirsin. Güzeldir. Rengi görürsün.

Ama Open Water isen? Ah... Daha fazlasını yapabiliriz. İç duvarlarda dalabiliriz. Hala 18 metre ile sınırlıyız, bunu unutma; bu yüzden 28 metreye düşen "The Bells" bacasına giremeyiz. O, İleri Seviye (Advanced) dalgıçlar içindir. Ama deliğin içindeki 18 metrede bile duvarın üzerinizde yükseldiğini hissedersin. Işığın derin mavide yaptığı oyunları görürsün. Kendini küçücük hissedersin. Bu ruhani bir duygudur.

Hangisini Seçmelisin?

Dostum, çayını soğumadan iç.

İşte benim tavsiyem.

Şu durumlarda DSD seç:

Sudan hoşlanıp hoşlanmayacağından emin değilsen.
Kapalı alan korkun (klostrofobi) varsa ve bunu nazikçe test etmek istiyorsan.
Sadece bir öğleden sonran boşsa.
Kitap okumadan, ders çalışmadan sadece Instagram için havalı bir fotoğraf istiyorsan.

Şu durumlarda Open Water seç:

Okyanusu seviyorsan ve geri döneceğini biliyorsan.
Bir astronot gibi ağırlıksız, gerçekten ağırlıksız hissetmek istiyorsan.
Etrafında neler olup bittiğini anlamak istiyorsan.
Seyahat etme şeklini sonsuza dek değiştirecek bir hobi istiyorsan.

Deniz, dünyadaki son sessiz yerdir. Orada telefonlar çalmaz. Patronlar bağırmaz. Sadece sen ve kendi nefesinin sesi vardır. Fısss... baloncuk... fısss... baloncuk.

Eğer sadece pencereden içeri bakmak istersen, seni DSD'ye götüreyim. Seni güvende tutarım.

Ama kapıyı açıp bahçeye girmek istersen, kursu al. Emek ister. Gözlerine tuz kaçacak. Geceleri yorgun olacaksın. Ama bir mercan bloğunun üzerinde süzülürken bir kaplumbağa seninle göz göze gelip oraya ait olduğunu bildiğinde... İşte o his her türlü altından daha değerlidir.

Eee, söyle bakalım. Senin için hangi boy tüpü hazırlayayım?