Stop met het kopen van zware uitrusting! Luister naar Tatay Santiago

Hay naku. Elke week zie ik ze op de boot hier in Anilao. Nieuwe duikers. Verse Open Water studenten. Ze komen uit de stad met glimmende dozen en de geur van dure parfum.

Vorige week had ik die jongen uit Manilla. Laten we hem Jun-Jun noemen. Hij loopt de banca-boot op alsof hij de eigenaar is van de Verde Island Passage. Hij heeft een gloednieuwe BCD, zo'n zware wing bedoeld voor technisch duiken (technical diving) diep in grotten. Hij heeft een ademautomaat (regulator) die meer kost dan mijn keukenrenovatie. Hij ziet eruit als een Navy SEAL commando.

Maar dan springen we erin.

Vijf minuten later zijn we op 12 meter diepte bij Sombrero Island. Geniet hij van het koraal? Nee. Hij is in paniek. Waarom? Omdat hij een goedkoop huurmasker gebruikt dat niet op zijn gezicht past. Het loopt vol water. Hij kan niets zien. Hij ademt water door zijn neus. Hij schiet als een kurk naar de oppervlakte, heel gevaarlijk! Een longoverrekkingsletsel (lung overexpansion injury) dat elk moment kan gebeuren.

Al die dure spullen op zijn rug, 100.000 pesos aan materiaal, maar hij verpestte de duik omdat hij de basis niet kocht.

Luister naar Tatay Santiago. Ik duik al in deze wateren sinds voordat jij geboren was. We hadden toen geen chique computers, alleen een Seiko-horloge en een gebedje. Maar vandaag is het anders. Je wilt spullen kopen? Goed. Maar wees niet dom. Koop niet eerst het zware metaal.

Hier is de lijst. Volg het, of geef mij niet de schuld als je een slechte duik hebt.

1. Het masker: Jouw venster op de wereld (En hygiëne!)

Dit is nummer één. Absoluut nummer één.

Als je niets kunt zien, kun je niet duiken. Zo simpel is het. Wanneer je onder water blind bent, stijgt de stress. Wanneer stress stijgt, ga je snel ademen. Wanneer je snel ademt, raakt je lucht op of schiet je naar de oppervlakte. Het is een veiligheidskettingreactie.

En laten we het hebben over de "vies"-factor.

Als je een masker huurt, weet je dan waar het is geweest? Ik zal het je vertellen. In de spoelbak. Die bak is geen water. Het is "soep." Het is 50% water, 30% spuug en 20% snot van de laatste vijftig duikers die het gebruikten.

Sus! Dat zet je op je gezicht? Bij je ogen? Bij je neus?

Elke duiker spuugt in zijn masker om beslaan te voorkomen. Ik spuug in mijn masker. Maar het is mijn spuug. Als je huurt, wrijf je het speeksel van een vreemde op je oogballen. Misschien waren ze verkouden. Misschien hadden ze knoflook gegeten. Misschien hebben ze een oogontsteking.

Ook de pasvorm. Iedereen heeft een ander gezicht. Sommigen hebben grote Filipijnse neuzen. Sommigen hebben brede wangen. Huurmaskers zijn gemaakt voor "gemiddelde" mensen. Niemand is gemiddeld.

Santiago's tip voor nieuwe maskers: Wanneer je je masker koopt, zit er een chemisch laagje uit de fabriek op het glas. Als je er direct mee duikt, beslaat het, hoeveel je ook spuugt. Je moet de binnenkant van het glas schrobben met tandpasta, de witte korrelige soort, niet de gel. Schrob hard met je vinger, spoel af, en doe het opnieuw. Doe dit drie keer. De jongens in de winkel vergeten je dit te vertellen, en dan geef jij het masker de schuld.

De pasvormtest: Ga naar de winkel. Koop niet online! Zet het masker op je gezicht zonder de band. Kijk een beetje omhoog. Snuif zachtjes in door je neus. Stop met inademen. Als het masker op je gezicht blijft zitten en goed afsluit, is het goed. Als er lucht naar binnen lekt, gooi het weg. Koop zwarte siliconen, geen doorzichtige. Doorzichtige siliconen worden na een jaar in de zon geel als oude tanden, en het laat te veel schittering binnen.

2. De duikcomputer: Jouw levensverzekering

Ik haat deze piepende Tamagotchi's. Vroeger gebruikten we de US Navy Tables. We gebruikten onze hersenen. We kenden onze dieptelimieten.

Maar jullie? Jullie jonge duikers vertrouwen voor alles op de Dive Master.

"Tatay Santiago, hoe diep zijn we?" "Tatay Santiago, hoeveel tijd hebben we nog?"

Wat gebeurt er als de stroming ons scheidt? Wat gebeurt er als je verdwaalt terwijl je naar een schildpad kijkt?

Als je geen computer hebt, vlieg je blind. Je weet je stikstoflimiet niet. Je weet niet of je op het punt staat decompressieziekte (the bends) te krijgen.

Huurcomputers zijn troep. Meestal geeft de winkel je er een die moeilijk afleesbaar is, of de batterij knippert dat hij bijna leeg is, of de knoppen zijn zo stijf dat je een hamer nodig hebt om ze in te drukken. Soms hebben ze niet eens huurcomputers! Dan zeggen ze gewoon: "Volg de gids."

Volg nooit blindelings de gids.

Dit is een kritieke veiligheidsregel. Ik ben misschien dieper dan jij. Ik heb misschien een andere weefselbelasting omdat ik al drie weken elke dag duik en jij net bent aangekomen. Mijn computer zegt dat ik veilig ben, maar jouw lichaam is anders. Als je mijn profiel precies volgt, ben ik misschien oké, maar eindig jij in de decompressietank.

Koop een simpele computer. Je hebt er geen nodig die verbinding maakt met je iPhone en pizza bestelt. Neem er gewoon een met grote cijfers.

• Huidige diepte
• Duiktijd
• NDL (No Decompression Limit) - Het belangrijkste getal!

Je eigen computer bezitten betekent dat je weet hoe je hem moet gebruiken. Je weet wat de piepjes betekenen. Je bent verantwoordelijk voor je eigen veiligheid. Dit maakt je een echte duiker, niet alleen een toerist.

3. De vinnen: Jouw motor tegen de stroming

Oké, nu kun je zien en weet je dat je niet doodgaat aan de decompressieziekte. Nu moet je vooruitkomen.

Huurvinnen zijn meestal verschrikkelijk. Ze zijn gemaakt van goedkoop plastic. Ze zijn zo stijf als een plank of zo slap als een dode vis. Ze geven je kramp in je kuiten.

And de schoentjes (booties)! Hay naku. Het dragen van huurschoentjes is als het dragen van iemands sportsokken na een marathon. Schimmel. Zwemmerseczeem. Het is walgelijk. Koop je eigen schoentjes (5mm want rotsen zijn scherp) and je eigen vinnen.

Maar luister goed naar me. Koop GEEN "splitvinnen" (split fins).

Je weet wel welke? Ze zien eruit als een vissenstaart die doormidden is gesneden. De verkoper zal zeggen: "Oh, het is zo makkelijk, kost geen kracht!"

Ja, geen kracht betekent geen vermogen!

Hier in de Filipijnen, vooral in Batangas of Puerto Galera, is de stroming verraderlijk. Het water beweegt. We hebben "wasmachine"-stromingen. Als je die luie splitvinnen hebt en de stroming raakt je, ga je achteruit. Je drijft helemaal naar Maleisië.

Je hebt een stevige bladvin (paddle fin) nodig. Iets met ruggengraat. Je moet een frog kick kunnen doen (die je moet leren, stop met dat koraal schoppen met je flutter kick!). Je moet tegen de oceaan in kunnen trappen. De oceaan is sterk. Jij moet sterker zijn.

4. Het wetsuit: De "plas"-factor

Ik zal je een geheim vertellen. Iedereen plast in zijn wetsuit.

Er zijn twee soorten duikers: zij die in hun wetsuit plassen, en zij die erover liegen.

Wanneer je het koud hebt, wil je lichaam plassen. Het is natuurlijk. Het heet immersiediurese (immersion diuresis). De waterdruk knijpt in je benen, bloed gaat naar je borst, nieren werken harder.

Denk nu eens aan het rek met huurwetsuits bij de duikwinkel. Dat neopreen is doordrenkt met de urine van duizend vreemden. De duikwinkel spoelt het uit, ja. Maar steriliseren ze het? Nee.

Ook passen huurpakken nooit. Het neopreen is oud en samengedrukt. Een huur-"Medium" is meestal een "Large" die is uitgerekt door dikke toeristen.

Als het pak los zit, stroomt water in en uit. Het warme water gaat weg, het koude water komt binnen. Je bevriest. Als je het koud hebt, adem je sneller. Je verbruikt meer lucht. De duik eindigt voor iedereen vroegtijdig omdat jij ligt te rillen.

Als het pak te strak zit, kun je niet ademen. Je wordt claustrofobisch.

Koop een 3mm "full suit" (lang pak). Waarom een lang pak? Niet alleen voor de kou. Voor de kwallenlarven. De stekende hydroïdpoliepen. Het brandkoraal. Bescherm je huid. Het past bij jouw lichaam. Het houdt je warm. En er zit alleen je eigen plas in.

De vergelijking: Waarom je de kleine dingen eerst koopt

Kijk naar deze tabel. Ik heb het simpel gemaakt omdat ik weet dat jullie niet graag handleidingen lezen.

Waarom niet de ademautomaat en BCD?

"Maar Tatay," zeg je, "ik wil er stoer uitzien! Ik wil de volledige set zoals de instructeur!"

Houd je mond.

Een ademautomaat (regulator) en BCD (Buoyancy Control Device) zijn zwaar. Samen kunnen ze 5 tot 7 kilo wegen. Heb je de bagageprijzen van Cebu Pacific of AirAsia de laatste tijd gezien? Je betaalt meer voor je tas dan voor je stoel.

Bovendien zijn deze dingen machines. Ze gaan kapot. Ze hebben O-ringen, slangen, inflators. Ze hebben elke één of twee jaar onderhoud nodig. Onderhoud kost geld. Als je maar één keer per jaar duikt op vakantie, drogen de interne onderdelen uit en rotten ze weg.

Wanneer je een ademautomaat en BCD huurt, moet de winkel het onderhouden. Als het lekt, of als de inflator-knop blijft hangen (wat gebeurt met zanderige huurspullen), geef je het terug en zeg je: "Geef me een andere." Het is hun probleem, niet het jouwe.

Tenzij je 20, 30 keer per jaar duikt, of rijk bent en een persoonlijke sherpa hebt om je tas te dragen, huur gewoon de zware spullen.

De enige uitzondering: Het mondstuk

Koop je eigen mondstuk voor de ademautomaat. Het kost misschien 500 pesos. Bewaar het in je zak. Als je een ademautomaat huurt, vraag de bootbemanning om een tie-wrap en zet je eigen mondstuk erop. Op die manier kauw je niet op plastic dat in 500 andere monden heeft gezeten.

Mijn laatste advies

Duiken is geen modeshow. De vissen geven er niets om of je vinnen bij je masker passen. De schildpad geeft er niets om of je BCD gloednieuw is.

Duiken gaat over onder water zijn en levend weer bovenkomen.

Begin met het masker. Het verandert alles. Wanneer je comfortabel bent, wanneer je duidelijk kunt zien zonder dat zout water in je ogen prikt, ontspan je. Wanneer je ontspant, wordt je drijfvermogen (buoyancy) beter. Je stopt met tegen het rif schoppen. Je ziet meer.

Wees niet die gast op de boot met de computer van 50.000 peso en de titanium ademautomaat die de duik moet afbreken omdat hij kramp in zijn been heeft door een goedkope huurvin.

Wees slim. Geef eerst geld uit aan comfort en veiligheid.

En ga nu je spullen fatsoenlijk wassen. Niet in de soepbak! Spoel het af met zoet water en droog het in de schaduw.

Hay naku, de jeugd van tegenwoordig.