Te dik om te duiken? Hay Naku, doe niet zo stom

Ik was gisteren in de shop. Regelaars schoonmaken. Je weet wel, het echte werk. Niet spelen op Facebook zoals de jonge divemasters doen. Er komt een klant binnen. Grote vent. Misschien 110 kilo. Hij kijkt naar de wetsuits in het rek. Hij kijkt naar de foto's van de magere modellen op de PADI-posters. Dan kijkt hij naar de deur. Hij wil weg.

Ik leg mijn sleutel neer. Ik zeg: "Hoy, waar ga je heen?"

Hij kijkt naar zijn voeten. "Tatay, ik denk dat ik te zwaar ben hiervoor. Misschien ga ik alleen snorkelen."

Sus maryosep. Hier gaat mijn bloed van koken. Niet door hem. Maar door deze industrie. Ze laten je foto's zien van mensen die eruitzien alsof ze alleen maar sla eten. Ze laten je denken dat duiken alleen voor sportschoolratten is.

Luister naar Santiago. Ik duik al sinds voordat jij geboren was. Ik heb bodybuilders zien zinken als bakstenen en in paniek zien raken. Ik heb omaatjes met dikke buiken zien zweven als engelen.

Denk je dat je te dik bent om te duiken? Nee. Je hebt gewoon veel drijfvermogen. Dat is een verschil.

De oceaan oordeelt niet, ze laat je alleen drijven

In het water is de zwaartekracht niet de baas. Archimedes is de baas.

Hier is de simpele fysica. Vet is lichter dan water. Spieren zijn zwaarder dan water. Botten zijn zwaar.

Als je een grote man of vrouw bent met veel lichaamsvet, ben je een natuurlijk reddingsvest. Je drijft. Hay naku, je drijft té goed! Dit is geen nadeel voor het zwemmen. Het is alleen een uitdaging om naar beneden te komen.

Mijn magere divemaster, Rico? Hij heeft 4% lichaamsvet. Hij stapt het water in en hij zinkt. Hij rilt in water van 28 graden omdat hij geen isolatie heeft. Hij is net een stok.

Maar jij? Jij hebt ingebouwd neopreen. Jij blijft warm. Jij drijft makkelijk aan de oppervlakte terwijl je op de boot wacht. Dit is goed. Het probleem is alleen wanneer we naar beneden moeten.

Het gevecht met het lood

Dit is waar het harde werk begint. Omdat vet drijft, moeten we lood toevoegen om je neutraal te maken.

Als je 100 kilo weegt en veel daarvan zit in je buik, heb je misschien 12, misschien wel 14 kilo lood nodig (afhankelijk van de dikte van je pak en of je een aluminium fles gebruikt). Dit is zwaar. Op het land is dit waardeloos. Naar de boot lopen met een fles op je rug en 14 kilo op je heupen? Het is vreselijk. Je knieën doen pijn. Je gaat zweten.

Maar zodra je het water raakt? Pfft. Het gewicht verdwijnt.

De fout die veel instructeurs maken, de luie types, is dat ze je gewicht gokken. Ze geven je 8 kilo omdat ze te lui zijn om meer te tillen. Dan probeer je af te dalen. Je trappelt, je worstelt, je komt niet naar beneden. Je denkt: "Ik ben slecht in duiken."

Nee. Je hebt gewoon te weinig lood. Wees niet bang om te vragen om een loodcheck voor de duik. Als de loodgordel te zwaar is voor je heupen, gebruik dan een trimvest met geïntegreerde loodpockets. Of gebruik een harnas. Verdeel het gewicht.

Laat een instructeur van 20 jaar met een wasbordje je niet vertellen dat 6 kilo genoeg is. Als je drijft, dan drijf je. De fysica liegt niet.

Het "worstjes-probleem": Wetsuits

Dit is de echte hoofdpijn. Huurspullen.

De meeste duikshops in Azië kopen spullen voor kleine mensen. Maten XS, S, M, misschien één L. Als je groot bent, proberen ze je in een pak te proppen dat te klein is.

Ik zie het de hele tijd. Een grote kerel die probeert een maat L wetsuit over een XXL buik te trekken. Het ziet eruit als een worst die op knappen staat. Het belemmert je ademhaling. Je raakt in paniek. Als je niet kunt ademen omdat het neopreen je borstkas fijnknijpt, verbruik je je lucht in 10 minuten.

Mijn advies: Koop je eigen pak.

Je hebt geen fancy merk uit Amerika nodig dat 500 dollar kost. Ga naar een lokale kleermaker. Hier in Batangas, of overal met een goede duikindustrie, zijn er mensen die pakken op maat maken. Ze meten je armen, je buik, je nek.

Wanneer het pak past, voel je je niet dik. Je voelt je beschermd.

Vergelijking: Huurpak vs. Maatpak

Mythes over luchtverbruik

Mensen zeggen: "Oh, grote mensen verbruiken meer lucht."

Soms is dat waar. Grote longen hebben meer volume nodig. Een groot lichaam door het water verplaatsen kost meer energie dan een klein stokje bewegen. Dit is weerstand. Hydrodynamica.

Maar weet je wie de meeste lucht verbruikt? Bange mensen. Gestresste mensen. Mensen die vechten tegen hun drijfvermogen.

Ik heb een man van 120 kilo 60 minuten zien duiken op één fles. Waarom? Omdat hij langzaam beweegt. Hij gebruikt niet die stomme splitvinnen die maar wat rondwapperen zonder resultaat. Hij gebruikt stijve vinnen. Eén slag, tien seconden glijden. Hij is ontspannen.

Als je zwaar bent, moet je efficiënter zijn. Stroomlijn je uitrusting. Stop je meters weg. Laat je octopus niet over het koraal slepen (sus, ik geef je een klap als ik dat zie).

Als je ontspannen bent, doet je maat er minder toe dan je techniek.

De magie van gewichtloosheid

Dit is waarom ik wil dat je duikt.

Op het land is zwaartekracht wreed. Als je zwaar bent, doen je enkels pijn. Je rug doet pijn. Hardlopen is pijnlijk. De wereld vertelt je dat je traag bent.

Onder water? De zwaartekracht is weg.

Wanneer je neutraal bent uitgetrimd, ben je gewichtloos. Je kunt een salto maken. Je kunt ondersteboven zweven. Je kunt bewegingsloos naast een muur van koraal hangen.

Ik herinner me die ene leerling, "Big Boy" Mike. Een enorme Amerikaanse kerel. Op de boot had hij hulp nodig om op te staan met zijn fles. Hij zweette en ademde zwaar. Ik maakte me zorgen.

Maar we rolden achterover het water in. We daalden af naar 15 meter.

Ineens was Mike een ballerina. Ik maak geen grapje. Hij lag perfect in het water. Hij bewoog met alleen een tikje van zijn enkel. Hij zag eruit als een lamantijn. Ken je de lamantijn? De doejong? Het is een dik dier. Maar kijk hoe het zwemt. Het is het meest gracieuze wezen in de oceaan.

Mike keek me aan en gaf het "OK"-teken. Zijn ogen in het masker lachten. 45 minuten lang had hij geen gewicht. Geen pijn. Alleen maar vliegen.

Dat is waarom we duiken.

Praktische tips van Tatay Santiago

Als je zwaar bent en wilt duiken, luister dan naar mij.

1. Ga naar de dokter. Ik ben een divemaster, geen arts. Extra gewicht meeslepen kan soms een hoge bloeddruk of hartproblemen betekenen. Duiken zet druk op het hart. Voordat je een cursus boekt, vul je het medische formulier eerlijk in. Als je "JA" antwoordt op de vragen over BMI of hart, ga dan naar een arts. Zorg voor die goedkeuring. Ik wil dat je veilig bent, niet dat je spijt krijgt.
2. Schaam je niet voor het lood. Als je 16 kilo nodig hebt, dan neem je 16 kilo. Beter een beetje zwaar en onder controle, dan te licht en als een kurk naar de oppervlakte schieten. Een snelle opstijging is levensgevaarlijk. Zwaar zijn betekent alleen dat je wat harder moet werken op de trap.
3. Controleer het drijfvermogen van je trimvest. Niet alle trimvesten zijn gelijk. Als je groot bent, heb je een vest nodig met genoeg "lift" (meestal 18 kilo of meer) om je hoofd boven water te houden aan de oppervlakte. Gebruik geen Travel Lite vest dat bedoeld is voor een kind. Neem een robuust Ranger-model of een wing.
4. Zorg voor sterkere benen. Je hoeft geen marathons te lopen. Maar je moet wel de bootladder op klimmen. Squats. Doe squats. De oceaan is gewichtloos, maar de bootladder niet.
5. Vergeet de splitvinnen. Dit zeg ik tegen iedereen, maar vooral tegen grote kerels. Splitvinnen zijn voor zwak trappelen. Je hebt stuwkracht nodig om je massa te verplaatsen. Koop een stevige rubberen vin. Jet Fins of Mares Quattros. Iets dat water verplaatst.
6. Ontspan. De vissen geven er niets om of je een wasbordje hebt. De haai zoekt niet naar buikspieren. De oceaan is de enige plek waar je zo licht als een veertje kunt zijn.

Dus, hay naku, stop met naar die tijdschriften te kijken. Maak je geen zorgen of je eruitziet als een worst in een huurpak. Koop je eigen spullen, controleer je gezondheid en ga het water in.

Het water wacht. En het is de enige plek waar we allemaal gelijk zijn.

Raak alleen het koraal niet aan, of ik draai zelf je kraan dicht.