Een duikschool openen: De echte kosten achter de droom

Ik was gisteren de eerste trap van een oude Scubapro Mk2 aan het schoonmaken. Het chroom bladert af, maar hij werkt. Hij werkt altijd omdat het een zuigerautomaat (piston regulator) is: simpel en onverwoestbaar. Toen kwam er zo'n jonge knul naar me toe, jaar of 25 denk ik. Hij heeft een nieuwe duikcomputer, zo een die eruitziet als een dure smartwatch en meer kost dan mijn eerste motorfiets. Hij zegt: "Tatay, ik wil stoppen met mijn kantoorbaan. Ik wil een duikcentrum openen hier in Batangas. De droom beleven."

Sus maryosep. De droom?

Ik keek naar hem. Ik keek naar het vet op mijn handen. Ik keek naar de stapel wetsuits die naar urine en azijn ruiken en in de schaduw liggen te drogen.

"Ga zitten, anak," zei ik tegen hem. "Je wilt de baas zijn? Je wilt een eigen zaak? Laat me je vertellen hoe je je geld verliest."

Denk je dat duiken over vissen en koraal gaat? Nee. De duikbusiness gaat over roest. Het gaat over zout. En het gaat over rekeningen betalen terwijl de tyfoon buiten raast en er niemand duikt.

Hier is de waarheid over de kosten.

1. De Locatie: Locatie kost bloed

Je wilt de zaak direct aan het strand, toch? Zodat de gasten van hun kamer zo de boot op kunnen lopen. Erg mooi.

Weet je wat grond aan het strand tegenwoordig kost? In Anilao, in Puerto Galera, zelfs in het zuiden in Dauin? Het is duur. Als je huurt, knijpt de huisbaas je elk jaar uit. Als je koopt, ben je al miljonair, dus waarom zou je dan nog werken?

Kies je een goedkopere plek, ver van het water, dan heb je een nieuw probleem: logistiek. Je hebt een vrachtwagen nodig voor de flessen. Je hebt personeel nodig om lood te sjouwen. Je rug gaat eerder kapot dan je bankrekening.

En die zoute lucht... het vreet alles aan.

• Elektronica: Je laptop gaat binnen twee jaar dood.
• Airconditioners: De lamellen van de condensor veranderen in poeder.
• Deurscharnieren: Als je ze niet smeert, rotten ze vast.

Je betaalt niet alleen huur. Je betaalt om alles te vervangen wat de oceaan vernielt.

2. De Boot: Een gat in het water

Ze zeggen dat de twee gelukkigste dagen van een booteigenaar de dag zijn waarop hij de boot koopt en de dag waarop hij hem verkoopt. Dat is waar.

Je hebt een boot nodig. Misschien een traditionele bangka met bamboe uitleggers, of een luxe speedboot van glasvezel.

• De motor: Hij gaat kapot. Meestal om 6:00 uur 's ochtends als er zes gasten staan te wachten op een vroege duik. Je hebt een monteur nodig op snelkeuze. Je hebt reserve-impellers nodig, reservebrandstoffilters, reserve-olie.
• De romp: Je moet de onderkant schoonmaken. Pokken groeien snel in warm water. Als je niet schoonmaakt, vaart de boot traag en verbruik je meer brandstof.
• Brandstof: Dieselprijzen stijgen, ze dalen nooit. Je kunt de gast niet elke keer meer rekenen als de prijs aan de pomp verandert. Jij draait op voor de kosten.
• Registratie: Het papierwerk van MARINA (Maritime Industry Authority) is een nachtmerrie. Het houdt nooit op.

Denk je dat je een divemaster bent? Als je een zaak bezit, word je eerst monteur.

3. Het hart van de zaak: De compressor

Dit is de belangrijkste machine. Geen lucht, geen duiken.

Een goede Bauer- of Coltri-compressor kost duizenden dollars. En hij maakt herrie. Tak-tak-tak-tak. De hele dag door.

Maar hem kopen is het makkelijke gedeelte. Je moet hem onderhouden.

• Filters: Je hebt een moleculaire zeef (molecular sieve) en actieve kool nodig. Als je bezuinigt op de filters, smaakt de lucht naar uitlaatgassen of olie. Dat is gevaarlijk; koolmonoxidevergiftiging is echt.
• Olie verversen: Synthetische compressorolie is niet goedkoop.
• Revisies: Als de compressor kapotgaat, en dat gaat hij, moet je onderdelen uit Manilla of het buitenland laten komen. Dat duurt weken.

Wat doe je die twee weken? Je huurt flessen bij je concurrent. Die glimlacht, zegt "Kumusta," en rekent je het dubbele.

4. De uitrusting: Cursisten maken alles kapot

Je hebt huurmateriaal nodig. Trimvesten (BCDs), automaten, vinnen, maskers.

Koop geen dure spullen met splitvinnen en plastic clips. Het gaat binnen een week kapot. Koop 'old school' materiaal. Zwaar rubber. Ongebalanceerde zuigerautomaten. Simpele jacket BCD's.

Maar zelfs het sterke materiaal lijdt.

• Cursisten slepen automaten door het zand (verruïneert het membraan).
• Ze stappen op maskers (behuizing barst).
• Ze plassen in de wetsuits (iedereen doet het, lieg niet, maar het tast het neopreen aan).
• Ze verliezen loodgordels bij de drop-off.

Je hebt minstens 20 volledige sets nodig om te beginnen. Dat is veel geld. En elk jaar moet je de automaten servicen om ze veilig te houden. Servicekits zijn niet gratis en het werk kost tijd.

5. Personeel en verzekeringen: De hoofdpijn

Je kunt het niet alleen. Je hebt een team nodig.

• Divemasters: Je hebt locals nodig die de stroming kennen. Niet een of andere cowboy die op zijn GPS kijkt of vertrouwt op een chique computer. Je hebt een kerel nodig die een neerwaartse stroming (down-current) ruikt voordat hij toeslaat. Je moet ze goed betalen, anders vertrekken ze naar het resort ernaast voor 500 pesos meer.
• Bootbemanning: De kapitein is koning. Als hij zegt dat we niet gaan vanwege de golven, dan gaan we niet. Respecteer hem.
• Verzekeringen: Aansprakelijkheidsverzekering. PADI of SSI kosten voor de winkel. Bedrijfsvergunningen. Vergunning van de burgemeester. Barangay-verklaring. De stapel papier is hoger dan een Nitrox-fles.

Als een gast uitglijdt op de boot en een teen breekt, wie betaalt er dan? Jij. Als je geen professionele aansprakelijkheidsverzekering hebt, ben je je huis kwijt.

Cashflow: Vreten of Verhongeren

Dit is wat nieuwe zaken de kop kost. Ze openen in april. De zon schijnt, het water is vlak, overal zijn toeristen. Het geld stroomt binnen! Je voelt je rijk. Je koopt een nieuwe pick-up.

Dan komt juli. Augustus. September.

De Habagat (zuidwestmoesson) komt. De wind loeit. De golven zijn hoog. De kustwacht geeft een stormwaarschuwing af en annuleert alle boten. Geen boten betekent geen duiken. Geen duiken betekent geen inkomen.

Maar raad eens? De huisbaas wil nog steeds huur. Het personeel moet nog steeds rijst eten. De bank wil de aflossing van de lening.

Je moet al je geld van de zomer sparen om de regen te overleven. Als je het uitgeeft, sluit je in oktober. Ik heb het honderden keren zien gebeuren.

Marketing: Je moet de droom verkopen

Ik haat dit onderdeel. Vroeger, als je een goede duiker was, kwamen de mensen vanzelf. Mond-tot-mondreclame. "Ga naar Santiago, hij weet waar de haaien zitten."

Nu? Hay naku. Je hebt Instagram nodig. Je hebt TikTok nodig.

Je moet foto's maken van naaktslakken. Je moet foto's maken van mooie meisjes in bikini die vinnen vasthouden. Je moet e-mails beantwoorden om 22:00 uur omdat de klant in Europa wakker is en wil weten of je havermelk hebt voor de koffie.

Havermelk! We zitten op een eiland! Drink de oploskoffie en wees stil.

Maar dat kun je niet zeggen. Je moet zeggen: "Ja meneer, we helpen u graag." Klantenservice is zwaarder dan vechten met een blauwvintrekkersvis. Je moet glimlachen als ze te laat zijn. Je moet glimlachen als ze zeggen dat ze 100 duiken hebben, maar niet weten hoe ze een masker moeten klaren.

De realiteitscheck

Luister naar Tatay.

Als je van duiken houdt, word dan divemaster. Word instructeur. Laat de baas zich maar druk maken over het compressorfilter en de bootmotor. Jij duikt gewoon, drinkt je bier en gaat slapen.

Maar als je de baas wilt zijn, moet je meer van de zaak houden dan van het duiken. Je zult minder duiken. Je zult op kantoor zitten pesos tellen terwijl de rest naar schildpadden kijkt.

Het is hard werken. Het is zwaar werk.

Maar... soms, vroeg in de ochtend, als de zee zo glad is als een spiegel, de bootmotor perfect bromt en de gasten met een glimlach bovenkomen... dan is het oké.

Koop alleen die splitvinnen niet.