Duiklocaties in Bermuda

Het Noorse vrachtschip Iristo, ook wel bekend als de Aristo, liep in 1937 op het rif nabij North Rock nadat de kapitein het wrak van de Cristobal Colon aanzag voor een varend schip. Tegenwoordig ligt het schip uiteengevallen over koraalruggen voor de noordkust van Bermuda. Duikers kunnen machines uit de lading verkennen, waaronder zware dieseltractoren, walsen en vrachtwagenchassis die over de zeebodem verspreid liggen, terwijl het motorblok en de stoomketels opvallende herkenningspunten van de duikstek vormen.

North Rock ligt op het buitenste barrièrerif van het Bermuda-platform en markeert de meest noordelijke rand van het rifsysteem. Boven water is de locatie herkenbaar aan een bakentoren, terwijl onder water massieve hersenkoralen, gorgonen en grillige kalksteenrichels uitgestrekte bogen en doorgangen vormen boven witte zandkanalen.

The Cathedral is een van Bermuda's beroemdste natuurlijke rifformaties, vermaard om een uitgestrekte, grotachtige swim-through die is uitgesleten uit eeuwenoud kalksteen en koraal. Zonlicht valt door openingen in het rifdak naar binnen en werpt spectaculaire lichtstralen over de zanderige bodem. Duikers kunnen brede bogen en kronkelende doorgangen rond de hoofdstructuur verkennen, die overdag onderdak biedt aan scholen vissen en nachtactieve ongewervelden.

Dit Spaanse luxeschip leed in 1936 schipbreuk op het North Rock-rif en is nog altijd het grootste scheepswrak van Bermuda. Het kolossale vaartuig werd later gebombardeerd tijdens militaire schietoefeningen, waardoor machines, constructiestaal en scheepsuitrusting over de koraalkoppen verspreid raakten. Navigeren vereist het bijhouden van herkenningspunten over een uitgestrekt puinveld, waar intacte stoomturbines, schroefassen en deklieren tussen ondiepe geulen en zandkanalen liggen.

De Darlington, vergaan in februari 1886 tijdens een reis van New Orleans naar Bremen, ligt verspreid over ondiepe rifpartijen voor de westkust van Bermuda. Het stalen stoomschip brak langs de rifrand in stukken, waardoor machineonderdelen en rompplaten over koraalkoppen en zandgeulen verspreid raakten. De stoommachine, schotse ketels en aandrijfas liggen nog altijd bloot op de zeebodem onder een begroeiing van harde en zachte koralen, terwijl beschutte geulen volop bodemtijd bieden om het wrak te verkennen.

De Forceful is een voormalige havensleepboot die voor de zuidwestkust van Bermuda opzettelijk tot zinken is gebracht om als kunstmatig rif te dienen. Het wrak staat rechtop op een witte zandvlakte nabij verspreide koraalveldjes, is structureel nog intact en vormt een toevluchtsoord voor scholen Atlantische vissen. Duikers kunnen rond de scheepsromp zwemmen, het dekmaterieel bekijken en een blik werpen in het stuurhuis zonder ingewikkelde penetraties in het wrak te hoeven maken.

De Lartington was een negentiende-eeuws Engels vrachtstoomschip dat aan zijn einde kwam op het buitenste barrièrerif van Bermuda terwijl het een lading katoen vervoerde. Tegenwoordig ligt het wrak verspreid over zandgeulen en formaties van hard koraal. Duikers kunnen de aandrijflijn volgen vanaf de opvallende stoomketels tot aan het achterschip. Scholen rifvissen verzamelen zich in de beschutte holtes onder de ingestorte ijzeren beplating, terwijl de boeg rechtop tegen het rifplateau rust.

De Mary Celestia, een raderstoomboot met een ijzeren romp die tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog dienstdeed als blokkadebreker voor de Geconfedereerden, zonk in september 1864 nadat ze op een rif voor de zuidkust van Bermuda liep. Tegenwoordig staat een van haar enorme raders nog intact overeind, oprijzend vanaf de zandbodem naast koraalrifstructuren. Haar ketels, machineonderdelen en het achterschip zijn nog duidelijk herkenbaar en bieden onderdak aan korstvormende sponzen en scholen Atlantische rifvissen.

De Minnie Breslauer ligt verspreid over het zuidelijke rif nadat het schip begin 1873 tijdens zijn maagdenreis verging. IJzeren spanten van de romp, stoommachines en verwrongen staalplaten liggen verspreid tussen witte zandstroken en omringend koraal. Duikers kunnen de zichtbare schroefas volgen die rechtstreeks naar de intacte schroef leidt, terwijl scholen rifvissen schuilen in de schaduwrijke nissen van de overgebleven stoomketel.