Odetnij więź: Dlaczego musisz odrzucać niebezpiecznych partnerów nurkowych

Na głębokości 120 metrów pod powierzchnią Morza Północnego jedyną rzeczą utrzymującą mnie przy życiu jest mieszanka helu, tlenu i surowa dyscyplina. Moja pępowina to moja linia życia. Mój hełm to moja twierdza. Nie mam "partnera" trzymającego mnie za rękę. Mam zespół profesjonalistów monitorujących moje parametry życiowe z centrum kontroli. Operujemy w sferze absolutnej pewności.

Nurkowanie rekreacyjne jest inne. Jest łagodniejsze. Cieplejsze. I, szczerze mówiąc, bardziej niebezpieczne.

Skaczesz z plastikowej łodzi do tropikalnej zupy z nieznajomym, którego divemaster przydzielił ci pięć minut temu. Nie znasz tego człowieka. Nie wiesz, czy wpadnie w panikę, gdy zaleje mu maskę. Nie wiesz, czy sprawdza manometr (SPG), czy po prostu czeka, aż automat zacznie stawiać opór, by zasygnalizować "brak powietrza".

W moim świecie punkt awarii zostaje odizolowany i usunięty. W twoim świecie ten punkt awarii płynie metr od ciebie.

Masz prawo odmówić partnerstwa. W rzeczywistości masz obowiązek to zrobić. Jeśli akceptujesz niekompetentnego partnera, akceptujesz zmienną, która może cię zabić. Nie obchodzi mnie uprzejmość. Obchodzi mnie fizyka i fizjologia.

Oto jak poradzić sobie z problemem "Insta-Buddy" bez emocji.

Ocena zagrożenia

Zanim jeszcze zasuniesz suwak skafandra, możesz stwierdzić, czy nurek będzie problemem. Obserwuję ich na brzegu lub na pokładzie. Szukam charakterystycznych oznak "kowboja" lub turysty.

1. Zarządzanie sprzętem: Czy ich węże są poprowadzone czysto? Czy może ich octopus ciągnie się po deskach pokładu, zbierając smar i piach? Jeśli nie potrafią zadbać o sprzęt na suchym lądzie, gdzie grawitacja jest normalna, pod wodą będą katastrofą.
2. Pośpiech: Bezpieczny nurek jest powolny. Działamy celowo. Sprawdzamy zawory. Analizujemy gaz. Niebezpieczny nurek pędzi, byle tylko znaleźć się w wodzie. Szamoce się z karabińczykami. Poci się.
3. Hałas: Kompetencja jest cicha. Brak pewności siebie jest głośny. Jeśli chwalą się, jak głęboko zeszli w Cozumel w zeszłym roku albo jak mało powietrza nie zużywają, oznacz ich jako zagrożenie.

Jeśli widzę nurka montującego automat na butli odwrotnie, nie wchodzę z nim do wody. To nie jest postawa elitarystyczna. To zarządzanie ryzykiem. Jeśli nie potrafią poprawnie zorientować pierwszego stopnia, jak poradzą sobie w sytuacji braku powietrza na 30 metrach?

Veto przed nurkowaniem

W nurkowaniu rekreacyjnym istnieje presja społeczna, by być miłym. By uśmiechnąć się i powiedzieć: „Jasne, zanurkujmy razem”.

Zabij ten instynkt.

Jeśli oceniłeś nurka i uznałeś go za niewystarczającego, musisz odciąć więź przed skokiem do wody. Jest to niezręczne dla ludzi, którym zależy na dobrych manierach. Mnie nie zależy. Rozumiem jednak, że możesz nie chcieć psuć atmosfery na wakacyjnej łodzi.

Nie musisz mówić: „Jesteś niekompetentny i boję się o swoje życie”. To wywołuje u ludzi postawę obronną. Sformułuj odmowę wokół kompatybilności i obiektywnych parametrów misji.

Taktyka "Niedopasowania profilu"

To najczystszy sposób na odseparowanie się.

• "Planuję płynąć bardzo powoli i robić zdjęcia makro. Praktycznie nie będę się przemieszczać. Wyglądasz na kogoś, kto chce zwiedzić duży teren. Nie jesteśmy dobrym dopasowaniem na to nurkowanie".
• "Realizuję dziś konkretny profil w celu ćwiczenia dekompresji. Muszę rygorystycznie trzymać się przystanków i głębokości. Dla kogoś innego to będzie nudne. Powinienem płynąć solo lub z przewodnikiem".

Taktyka "Koncentracji na sprzęcie"

Jeśli partner jest niechlujny, możesz zrzucić winę na wymagania własnego sprzętu.

• "Testuję dzisiaj nową konfigurację sprzętową. Muszę być w 100% skoncentrowany na swoim oporządzeniu i nie będę dla ciebie dobrym partnerem. Powinieneś dobrać się w parę z DM-em".

Twarde nie

Czasami po prostu musisz to powiedzieć. Jeśli są niebezpieczni, pijani, mają kaca lub są wyraźnie agresywni, odchodzisz.

• "Nie czuję się komfortowo z twoim stanem. Nie nurkuję z tobą".

To chłodne. To ostateczne. To ratuje życie.

Czerwone flagi pod wodą

Czasami niekompetencja ujawnia się dopiero na głębokości. To najgorszy możliwy scenariusz.

Pamiętam zlecenie w fiordach pod Narwikiem. Nie było to nurkowanie saturowane, tylko zwykła inspekcja z zasilaniem z powierzchni. Ale w dni wolne brałem twinset i schodziłem oglądać wraki. Lokalny sklep sparował mnie z "Master Scuba Diverem". Tytuł, który sugeruje doświadczenie, ale często nie gwarantuje niczego, jeśli umiejętności zardzewiały.

Miał cały ten błyszczący szpej. Tytanowy nóż. Fabrycznie nowy komputer.

Zeszliśmy na 25 metrów. Widoczność była słaba. Może trzy metry. Zimno. 4°C.

W ciągu pięciu minut zaczął mącić dno. Pedałował nogami (bicycle-kick), wzbijając osad, aż wrak zniknął w brązowej chmurze. Skakał. Pięć metrów w górę, pięć metrów w dół. Jego kontrola pływalności nie istniała.

Obserwowałem go. Nie sprawdzał manometru. Gonił kraba.

W tym momencie przestał być partnerem. Stał się zagrożeniem środowiskowym.

Jeśli znajdziesz się w takiej sytuacji:

1. Zwiększ dystans: Nie pozwól mu się złapać. Zachowaj postawę defensywną.
2. Monitoruj go: Jesteś teraz nurkiem solo z osobą zależną. Obserwuj jego bąbelki i zachowanie. On tego nie zrobi.
3. Zakończ nurkowanie: Nie czekaj, aż wejdzie na rezerwę. Wyraźnie zasygnalizuj kciukiem koniec nurkowania (End Dive). Upewnij się, że to widzi. Rozpocznij wynurzanie. Jeśli cię zignoruje, musisz i tak się wynurzyć.

Kiedy wynurzyliśmy się tego dnia w Narwiku, był w ekstazie. "Widziałeś tego kraba?"

Spojrzałem na jego manometr. 10 barów. Dwa oddechy dzieliły go od panicznego wystrzelenia na powierzchnię.

Powiedziałem mu na łodzi: "Miałeś 10 barów. Masz zerową kontrolę pływalności. Jesteś niebezpieczny".

Rozściekł się. Nazwał mnie elitarystą. Nie obchodziło mnie to. Piłem kawę i patrzyłem, jak szare fale uderzają o kadłub. Następnego dnia z nim nie nurkowałem.

Mentalność solo

Ostatecznym rozwiązaniem problemu partnera jest rozwinięcie umiejętności, dzięki którym nie będziesz go potrzebować.

Nie namawiam nikogo do skakania do wody samemu bez przeszkolenia. Prawdziwe nurkowanie solo wymaga redundancji. Potrzebujesz wszystkiego podwójnie. Dwie maski. Dwa komputery. Dwa narzędzia tnące. Całkowicie niezależne źródło gazu, takie jak butla pony lub twinset z manifoldem separującym.

Ale nawet jeśli nurkujesz z partnerem, musisz posiadać Mentalność solo (Solo Mindset).

Jesteś odpowiedzialny za własny gaz. Jesteś odpowiedzialny za własną nawigację. Jesteś odpowiedzialny za własny ratunek.

Jeśli polegasz na partnerze, by wiedzieć, w którą stronę jest łódź, jesteś pasażerem, a nie nurkiem.

Konfrontacja to bezpieczeństwo

W kulturze wakacyjnego nurkowania w ciepłych wodach błędy są ignorowane. Przewodnik obraca nurka do góry nogami, by poprawić jego trym, a na łodzi nikt o tym nie mówi. Klaszczą i mówią: „Świetne nurkowanie!”.

To toksyczna pozytywność.

Jeśli twój partner wystrzeliwuje na powierzchnię bez przystanku bezpieczeństwa, musisz mu powiedzieć, dlaczego to jest złe. Jeśli zniknie, goniąc żółwia, musisz mu powiedzieć, że złamał szyk.

Możesz być profesjonalny. Możesz być spokojny. Ale nie możesz milczeć.

"Odłączyłeś się ode mnie. Gdybym miał problem, byłbym martwy. Nie rób tego więcej".

Jeśli nie potrafią przyjąć krytyki, nie powinni przebywać pod ciśnieniem. Ocean skutecznie eliminuje niekompetentnych. Tylko nasza technologia i procedury powstrzymują wodę.

Podsumowanie

"Prawo do odmowy" to najważniejsza karta w twojej kieszeni.

Nie wymieniaj swojego bezpieczeństwa na komfort towarzyski. Jeśli patrzysz na potencjalnego partnera i czujesz ściskanie w żołądku, słuchaj go. Ten instynkt to miliony lat ewolucji przetrwania przemawiające do ciebie.

Jeśli nie ufasz ich umiejętnościom, zostań na suchym lądzie. Albo znajdź nowego partnera. Albo zdobądź szkolenie i sprzęt, by nurkować solo.

Woda jest ciężka. Napiera ze wszystkich stron. Czeka na błąd. Nie pozwól, by ktoś inny popełnił ten błąd za ciebie.

Sprawdź zawory. Nie ufaj nikomu poza sobą.