Miejsca nurkowe w Szwecja

Zatopiona zimą, po uwięzieniu w paku lodowym i pożarze na pokładzie, holenderska fleuta Anna Maria spoczywa na stępce na dnie morskim w rejonie morskiego dziedzictwa kulturowego Dalarö. Ponieważ w słonawych, ubogich w tlen wodach Morza Bałtyckiego nie występują świdraki niszczące drewno, jej drewniany kadłub, belki pokładowe oraz pawęż zachowały się w znakomitym stanie mimo stuleci spędzonych pod wodą. Nurkowanie na tym stanowisku pozwala z bliska poznać konstrukcję XVII-wiecznego statku handlowego z doskonale widocznymi wręgami pokładowymi, ładowniami i kolanami drewnianymi.

Położona wzdłuż skalistych północnych zboczy półwyspu Kullaberg miejscowość Arild zapewnia dostęp do spektakularnego ukształtowania dna, typowego dla rezerwatu morskiego Skanii. Głazy, szczeliny i kamienne rafy tworzą schronienie dla zimnowodnej fauny pod gęstym baldachimem listownicy cukrowej i morszczynu pęcherzykowatego. Bardziej strome skalne stoki opadają w stronę piaszczystych płycizn, gdzie żerują ryby płaskoszkieletowe i skorupiaki.

Bodekull to wyjątkowo dobrze zachowany XVII-wieczny szwedzki okręt transportowy marynarki wojennej, spoczywający w pozycji pionowej na dnie morskim w Archipelagu Sztokholmskim w pobliżu Dalarö. Zatonął późną jesienią podczas wojny skańskiej, przewożąc mąkę i zaopatrzenie. Drewniany wrak pozostał niemal nienaruszony dzięki zimnym, słonawym wodom Morza Bałtyckiego, które zapobiegają niszczeniu drewna przez świdraki okrętowe. Nurkowie mogą podziwiać stojące elementy konstrukcyjne, nienaruszone poszycie kadłuba, wyposażenie pokładowe oraz historyczne detale zatrzymane w czasie. Dostęp do wraku jest ściśle regulowany i możliwy wyłącznie za pośrednictwem certyfikowanych centrów nurkowych zajmujących się ochroną dziedzictwa kulturowego, co chroni delikatne drewno przed uszkodzeniami kotwicznymi i kontaktem ze strony nurków.

Dalby Stenbrott, położony na terenie obszaru przyrodniczego Knivsåsen w Skanii, to zalany dawny kamieniołom czerwonego kamienia, który stanowi popularne regionalne miejsce do nurkowań szkoleniowych i rekreacyjnych. Strome skalne ściany opadają do wody podzielonej w cieplejszych miesiącach wyraźnymi termoklinami. Nurkowie poruszają się wokół zatopionych gałęzi drzew, pozostałości dawnego sprzętu wydobywczego oraz podwodnych platform często wykorzystywanych do doskonalenia umiejętności.

Położone u wybrzeży wyspy Sturkö w archipelagu Karlskrony Ekenabben to łatwo dostępne stanowisko dziedzictwa podwodnego, stanowiące historyczne cmentarzysko statków. Pod koniec XVIII i na początku XIX wieku celowo zatopiono tu sześć szwedzkich okrętów liniowych i fregat, aby zablokować dostęp do bazy morskiej w Karlskronie. Na dnie wytyczono podwodną ścieżkę nurkową z poręczówkami i tablicami informacyjnymi, prowadzącą wzdłuż dobrze zachowanych dębowych kadłubów, stępek i elementów konstrukcyjnych spoczywających na osłoniętym, mulisto-piaszczystym podłożu.

Gröne Jägaren to siedemnastowieczny uzbrojony szwedzki żaglowiec, który eksplodował i zatonął w 1676 roku podczas operacji morskich na wodach Archipelagu Sztokholmskiego. Spoczywający na dnie w obrębie morskiego parku kulturowego Dalarö drewniany kadłub zachował się w znakomitym stanie dzięki słonawym wodom Morza Bałtyckiego, wolnym od niszczących drewno świdraków. Nurkowie eksplorujący to miejsce zobaczą odsłonięte wręgi, belki pokładowe, sterty balastu oraz liczne żeliwne armaty spoczywające pośród szczątków wraku.

S/S Ingrid Horn to dobrze zachowany niemiecki parowiec towarowy, który zatonął po kolizji z inną jednostką w archipelagu sztokholmskim. Spoczywając prosto na miękkim dnie, kadłub i nadbudówka pozostały w znakomitym stanie dzięki zimnym, słonawym wodom Morza Bałtyckiego. Nurkowie mogą podziwiać maszyny pokładowe, wciągarki, ładownie oraz sekcję rufową, jednak ze względu na ciemność i głębokość niezbędny jest sprzęt do nurkowania w zimnych wodach oraz zapasowe oświetlenie.

Jutholmsvraket to niezwykle dobrze zachowany drewniany kadłub uzbrojonego statku handlowego z końca XVII wieku, spoczywający w pozycji pionowej na mulistym dnie w pobliżu Dalarö w Archipelagu Sztokholmskim. Ze względu na brak świdraka okrętowego w słonawych wodach Morza Bałtyckiego, masywne dębowe belki, wręgi, pokładniki i pawęż pozostały nienaruszone. Nurkowie mogą opływać odsłoniętą ładownię i doskonale zachowaną konstrukcję kadłuba. Wymagana jest nienaganna kontrola pływalności, ponieważ drobny osad denny łatwo mąci wodę, a delikatnego, zabytkowego drewna nie wolno dotykać.

Położona u wybrzeży Malmö w cieśninie Sund wyspa Ön w dzielnicy Limhamn oferuje łatwo dostępne nurkowanie z brzegu wzdłuż kamienistych umocnień, łąk trawy morskiej oraz piaszczystych partii dna. Nurkowie regularnie spotykają tu ryby denne odpoczywające wśród roślinności, podczas gdy głazy są porośnięte gęstymi koloniami omułków i mszakowców. Prądy morskie w cieśninie bywają zmienne, co wpływa na przejrzystość wody w zależności od pływów.

Położone wzdłuż skalistych wybrzeży rezerwatu przyrody Kullaberg, Ransvik to jedno z klasycznych miejsc na nurkowanie z brzegu w zimnych wodach południowej Szwecji. Nurkowie wchodzą do wody z osłoniętej kamienistej zatoczki, a następnie płyną nad dnem usianym granitowymi głazami i łąkami listownic, które stopniowo ustępują miejsca otwartemu piaskowi. Urozmaicona topografia dna tworzy zaciszne mikrosiedliska, w których wśród szczelin skalnych i nawisów tętni życie morskie typowe dla Morza Północnego i cieśniny Kattegat.

Szwedzki okręt wojenny Riksäpplet zatonął w pobliżu Dalarö Skans w 1676 roku po zerwaniu się z kotwicy podczas jesiennego sztormu. Wczesne prace wydobywcze doprowadziły do demontażu górnych pokładów i dział, jednak dolne dębowe wręgi, sekcje stępki oraz sterta kamieni balastowych wciąż spoczywają na dnie Bałtyku. Niskie zasolenie wód archipelagu chroni drewno przed niszczycielskim działaniem świdraków, dzięki czemu wielowiekowy wrak zachował się w doskonałym stanie. Nurkowie muszą zachować precyzyjną kontrolę trymu nad drobnym osadem dennym.

Sappemeer, holenderski frachtowiec motorowy, spoczywa w pozycji pionowej na miękkim dnie w zewnętrznej części Archipelagu Sztokholmskiego. Niskie zasolenie i zimne wody Bałtyku doskonale zakonserwowały nienaruszony kadłub, otwarte ładownie, osprzęt pokładowy oraz elementy konstrukcyjne wokół mostka i rufy. Ograniczona przejrzystość i niska temperatura na głębokości wymagają odpowiedniej ochrony termicznej oraz precyzyjnej kontroli pływalności.

Położone przy nabrzeżu w Lysekil u ujścia fiordu Gullmarn, Släggö jest jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc do nurkowania z brzegu w Szwecji. Schodki wejściowe i poręcze prowadzą do osłoniętej zatoki ze specjalnie przygotowanymi podwodnymi platformami szkoleniowymi oraz stałymi torami do ćwiczeń nawigacji. Dno morskie przechodzi z płytkich, porośniętych wodorostami skał w łagodnie opadające muliste zbocza, ustępując dalej miejsca bardziej skalistym rafom, które kryją zaskakującą różnorodność nordyckiego życia morskiego.

Spoczywający w zewnętrznej części archipelagu sztokholmskiego holownik parowy Tyr to klasyczne bałtyckie nurkowanie wrakowe w zimnych wodach. Jednostka stoi prosto na mulistym dnie, a jej kadłub, wyposażenie pokładu oraz osprzęt holowniczy są w dużej mierze nienaruszone dzięki niskiemu zasoleniu i brakowi świdraków. Słabe światło otoczenia i niska temperatura na głębokości wymagają dyscypliny w kontroli pływalności, aby nie wzburzyć drobnego osadu z dna.

Położone na wyspie Dalarö w Archipelagu Sztokholmskim, Vadviken to sprawdzone miejsce na nurkowania szkoleniowe i rekreacyjne z brzegu. Nurkowie wchodzą do słonawych wód bezpośrednio z płytkiego brzegu. Dno opada łagodnie po piasku, mule i kępach trawy morskiej, pośród których spoczywają pozostałości dawnych pomostów oraz małe, celowo zatopione drewniane łodzie, stanowiące sztuczne siedlisko dla lokalnej fauny.