Miejsca nurkowe w Tajlandia

Hin Bida to podwodna formacja skalna położona na południowy wschód od wysp Phi Phi na Morzu Andamańskim. Topografia składa się z niskich głazów wapiennych otoczonych rozległymi ogrodami koralowców gałęzistych i stołowych, łagodnie opadających ku piaszczystemu dnu. Miejsce to jest powszechnie znane z obecności rekinów lamparcich, które często odpoczywają w kanałach na obrzeżach rafy.

Hin Bida to podwodna formacja wapienna położona na południowy wschód od wysp Phi Phi. Często nazywane Phi Phi Shark Point, miejsce to charakteryzuje się centralnym szczytem skalnym, który wynurza się na powierzchnię podczas odpływu, przechodząc w wypustki zboczy porośniętych koralowcami twardymi i miękkimi, otoczone szerokim piaszczystym dnem. Nurkowie opływają rozproszone formacje koralowe i podwodne głazy w poszukiwaniu rekinów dennych oraz stworzeń makro ukrytych w szczelinach.

Hin Muang to całkowicie zanurzona podwodna formacja skalna położona na południe od Koh Lanta na Morzu Andamańskim. Nazwane Fioletową Skałą (Purple Rock) ze względu na gęste kobierce fioletowych koralowców miękkich porastających pionowe ściany, miejsce to opada prosto w otwartą toń. Silne prądy często omywają tę formację, przyciągając pelagiczne filtratory oraz ławice ryb drapieżnych.

Ta płytka rafa przybrzeżna, położona przy skalistym południowym cyplu plaży Kata Beach na zachodnim wybrzeżu Phuket, charakteryzuje się granitowymi głazami opadającymi ku piaszczystemu dnu z rozproszonymi kępami koralowców twardych. Jest to jedno z najbardziej dostępnych miejsc do nurkowania z brzegu na wyspie, popularne podczas kursów nurkowych, spokojnego poszukiwania stworzeń makro oraz nurkowań nocnych, gdy z piasku i szczelin rafowych wyłaniają się nocne gatunki morskie.

Wyłaniające się z Morza Andamańskiego na południe od Phi Phi Ley, bliźniacze wapienne wysepki Koh Bida Nok i Koh Bida Nai tworzą jedno z najwspanialszych siedlisk morskich w regionie. Pod wodą spektakularne, pionowe ściany wapienne opadają ku pochyłym rafom porośniętym miękkimi koralami i gorgoniami, uzupełnianym przez płytkie ogrody koralowców twardych oraz liczne korytarze i przesmyki. Nurkowie regularnie spotykają tu ławice ryb pelagicznych wokół wyeksponowanych cypli oraz rekiny rafowe patrolujące piaszczyste obrzeża.

Położona na północ od głównego archipelagu Similan, Koh Bon wyróżnia się surowym, wapiennym krajobrazem, kontrastującym z granitowymi głazami swoich południowych sąsiadów. Nurkowie schodzą głównie na spektakularną zachodnią grań – zanurzony cypel skalny, który opada w głęboki błękit i służy jako aktywna stacja czyszcząca dla ryb pelagicznych. Bogate w plankton prądy omywają ścianę, sprzyjając rozwojowi żółtych koralowców miękkich, gorgonii oraz gęstych ławic ryb.

Koh Bon leży na północ od głównego łańcucha Similanów. Charakteryzuje się podziurawionymi wapiennymi klifami oraz zanurzoną zachodnią granią, która opada w otwartą toń. Prądy morskie omywające cypel gromadzą plankton, co czyni to miejsce jedną z najlepszych stacji czyszczących dla pelagicznych gości w całej Tajlandii.

Wznoszący się pionowo z wód Morza Andamańskiego pomiędzy Phuket a wyspami Phi Phi, Koh Doc Mai to wapienny monolit słynący z nurkowań przy ścianach oraz bogactwa życia makro. Wschodnie zbocze charakteryzuje się pionowymi uskokami pokrytymi gęstymi skupiskami żółtych koralowców rurkowych i rozłożystymi gorgoniami, a także dwoma wejściami do jaskiń u podnóża ściany. Nurkowie dryfują wzdłuż spektakularnej formacji skalnej, zaglądając w szczeliny, w których drobne stworzenia chronią się przed prądami pływowymi.

Koh Haa to archipelag pięciu wapiennych wysepek na Morzu Andamańskim, słynący ze spektakularnej podwodnej topografii, w tym korytarzy, jaskiń i tętniących życiem ogrodów koralowców twardych. Centralna laguna oferuje spokojne warunki w otoczeniu płytkich raf, podczas gdy zewnętrzne ściany opadają na większe głębokości. Słynne formacje, takie jak The Cathedral, pozwalają nurkom odkrywać połączone ze sobą komory, do których z powierzchni przenikają promienie słońca.

Koh Haa to archipelag pięciu wapiennych wysepek wyłaniających się stromo z Morza Andamańskiego na terenie Parku Narodowego Mu Koh Lanta. Pod wodą krasowy krajobraz przechodzi w pionowe ściany, rozległe piaszczyste niecki oraz rozbudowany system jaskiń i korytarzy do przepłynięcia. Centralna laguna oferuje płytkie ogrody koralowe osłonięte od fal otwartego oceanu, podczas gdy zewnętrzne pinakle opadają ku głębszej wodzie, w której krążą gatunki pelagiczne.

Koh Sii to wapienna wysepka położona pośród lokalnych wysp Ao Nang u wybrzeży Krabi. Pod wodą strome krasowe ściany opadają ku dnu usianemu potężnymi głazami, tworząc wąskie korytarze i osłonięte nawisy. Do ścian skalnych przytwierdzone są okazałe gorgonie oraz skupiska koralowców miękkich, a piaszczyste przesmyki między formacjami stanowią schronienie dla stworzeń bentosowych.

Zanurzone granitowe kopuły wznoszą się przy południowym krańcu wyspy Koh Tachai, tworząc dynamiczne, otwarte plateau omywane przez silne prądy. Nurkowie schodzą wzdłuż lin opustowych ku granitowym głazom porośniętym wachlarzami gorgonii, liliowcami oraz połaciami koralowców twardych. Położenie na otwartym morzu przyciąga gatunki pelagiczne patrolujące obrzeża rafy, podczas gdy gęste ławice karanksów polują wzdłuż jej grzbietu.

Koh Tachai leży w północnej części morskich parków Morza Andamańskiego i słynie przede wszystkim z podmorskiego granitowego płaskowyżu zwanego Tachai Pinnacle. Zanurzone, kopulaste głazy tworzą pofałdowany podwodny krajobraz porośnięty gorgoniami oraz formacjami koralowców twardych. Ponieważ szczyt jest wyeksponowany na otwarte morze, prądy bywają tu bardzo silne, niosąc bogate w składniki odżywcze wody, które przyciągają duże gatunki pelagiczne oraz gęste ławice polujących drapieżników.

Położona wśród lokalnych wysp prowincji Krabi u wybrzeży Ao Nang, Koh Yawasam charakteryzuje się wapiennymi formacjami skalnymi opadającymi ku łagodnemu, piaszczystemu dnu z rozproszonymi kępami koralowców. Nurkowie często spotykają tu rekiny brodate odpoczywające na piasku, a szczeliny w rafie dają schronienie stworzeniom makro i ławicom ryb rafowych. Płytki, osłonięty profil miejsca sprawia, że jest to regularny przystanek dla lokalnych łodzi jednodniowych i nurkowań szkoleniowych.

Richelieu Rock to odosobniona wapienna iglica wyrastająca z piaszczystego dna Morza Andamańskiego, tuż na południe od granicy z Mjanmą. Jej formacja w kształcie podkowy charakteryzuje się stromymi ścianami, szczelinami i półkami skalnymi porośniętymi jaskrawymi, fioletowymi koralami miękkimi oraz ukwiałami. Ze względu na położenie daleko na otwartym morzu i brak naturalnej osłony, wokół skały przepływają prądy oceaniczne, przyciągając ogromne ławice drapieżników pelagicznych, podczas gdy w zakamarkach kryją się rzadkie stworzenia makro.

Położone u wybrzeży Sattahip w północnej części Zatoki Tajlandzkiej, Samaesan oferuje ekscytujące połączenie historycznych wraków i skalistych raf wokół wysp. Obszar ten słynie z Hardeep – zatopionego statku towarowego z czasów II wojny światowej, który gęsto porastają miękkie koralowce i gąbki. Nurkowie często mierzą się tu z wyraźnymi prądami pływowymi przepływającymi między przybrzeżnymi wysepkami, co tworzy bogate w składniki odżywcze żerowiska wokół granitowych głazów i piaszczystych stoków.

Położone u wybrzeży wyspy Koh Lipe w Morskim Parku Narodowym Tarutao miejsce nurkowe Stonehenge składa się z grupy strzelistych granitowych iglic wyrastających z piaszczystego dna. Te masywne formacje skalne pokrywają kobierce fioletowych, różowych i białych koralowców miękkich Dendronephthya, które otwierają się w pełni, gdy omywają je prądy pływowe. Ławice ryb pelagicznych krążą wokół wierzchołków iglic, podczas gdy w głębokich szczelinach chronią się stworzenia makro.

Położone wzdłuż wschodniego wybrzeża Koh Bangu na Wyspach Similan, Three Trees zawdzięcza swoją nazwę charakterystycznemu trio drzew widocznemu na brzegu. Podwodny krajobraz łagodnie przechodzi z płytkiego ogrodu koralowców twardych w piaszczyste zbocze usiane potężnymi granitowymi głazami, gorgoniami i koloniami miękkich koralowców. Nurkowie zazwyczaj dryfują powoli na południe wzdłuż rafy, wypatrując na piaszczystym dnie odpoczywających płaszczek i kolonii węgorzyków ogrodowych.