Miejsca nurkowe w Wenezuela

Te historyczne wraki statków, spoczywające u osłoniętych brzegów wyspy Isla Larga w Parku Narodowym San Esteban, tworzą sztuczne rafy porośnięte gąbkami i koralowcami twardymi. Sesostris, zatopiony niemiecki frachtowiec z okresu II wojny światowej, spoczywa obok innych wraków we względnie spokojnych wodach przybrzeżnych. Nurkowie mogą eksplorować otwarte ładownie, odsłonięte wręgi oraz porozrzucane poszycie kadłuba, które stanowią schronienie dla ławic ryb rafowych.

Położona na zewnętrznym skraju Parku Narodowego Morrocoy Playa Mero to spokojna wysepka otoczona płatami koralowców i łąkami trawy morskiej. Profil nurkowania zazwyczaj prowadzi wzdłuż zewnętrznego pasma rafy, gdzie rozproszone formacje koralowe wznoszą się z piaszczystych koryt, oferując łatwą nawigację i niewielki ruch wody przy typowych warunkach pogodowych.

Położone wzdłuż urwistego wybrzeża La Guaira, Chichiriviche de la Costa to wiodące w Wenezueli miejsce na szkolenia i weekendowe nurkowania. Osłonięta zatoka charakteryzuje się urozmaiconym dnem z piaszczystymi łachami, skalistymi rafami i pionowymi formacjami kamiennymi, które ciągną się w stronę otwartej wody. Nurkowie często spotykają tu zróżnicowaną faunę denną oraz spoczywający na dnie tuż przy brzegu zatopiony posąg Chrystusa.

Położone wzdłuż środkowego wybrzeża w Naiguatá miejsce nurkowe skupia się wokół sztucznych falochronów i skalistych wychodni osłaniających prywatną marinę kurortu. Nurkowie poruszają się po zboczach z głazów przechodzących w piaszczyste łachy, co czyni to miejsce rutynowym poligonem szkoleniowym i relaksującym nurkowaniem przybrzeżnym. Warunki wodne wewnątrz chronionego obszaru pozostają spokojne, podczas gdy zewnętrzna strona falochronu od strony otwartego morza naraża nurków na przybrzeżne falowanie i oferuje bogatsze życie bezkręgowców.

La Ciénaga to osłonięta zatoczka morska na terenie Parku Narodowego Henri Pittier, położona na środkowym wybrzeżu Wenezueli. Dostępna łodzią z Ocumare de la Costa, charakteryzuje się płytkim systemem raf przybrzeżnych, łąkami trawy morskiej oraz korzeniami namorzynów, które stanowią schronienie dla młodocianych ryb i bezkręgowców bentosowych. Wewnętrzna część zatoki pozostaje spokojna przez cały rok, podczas gdy zewnętrzne uskoki i formacje koralowe wychodzą na otwarte wody o zmiennym falowaniu.